#AnnemiBeklerken
#Kitapyorumu
İlk satırından son satırına kadar Leyla’nın annesine kavuşma hayaliyle yaşadıkları yüreğinizde kasırgalar koparacak.
Daha küçücük bir bebek iken bir fabrika bahçesine bırakılan Leyla yetiştirme yurtlarında ailesinin kim olduğunu bilmeden büyümüştür. Hayatın acımasızlığına, insanların merhametsizliğine karşı daima dik durmaya çalışmıştır. Dualar ederek annesine kavuşacağı anı gözyaşlarıyla hayal etti. Anne hasretiyle yüreği yandı yandı da bir söndüren olmadı.
Çok zor geçen günlerde kimsesizlik çok canını yaktı. Sadece evlenip mutlu bir yuvası olsun istemişti oysaki. Karşısına çıkanlar menfaatleri uğruna yaklaştılar.
Acıyla yoğruldu kanayan yüreğinin sızısıyla büyüdü. Bir anne kucağı sıcaklığı nedir bilemedi. Yaradandan istedi şükür etti dua etti. Vazgeçtiği yerde kavuşmayı annesine sarılmayı istedi.
İşte böyleydi Leyla’nın hikayesi...
Öncelikle yazarımız Zekeriya Efiloğlu’nu tebrik ediyorum.
Akıcı bir anlatımla gerçek bir yaşam öyküsünü okumak çok güzeldi. Yazarımızın anlatımı ve duygu geçişleri çok güzeldi. Kaleminize yüreğinize sağlık.
Rabbim kimseyi annesiz bırakmasın.
Kitapla kalın.
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.