Öncelikle şunu belirteyim ki bu bir kitap incelemesi değil bir yazar incelemesidir. Gerçi her kitap incelemesi bir yazar incelemesidir bir bakımdan ama. Ben ise "Sarmal" başlı başına bir kitap olmadığı, içinde Orhan Duru'nun 6 öykü kitabını bulundurduğu için böyle bir uyarıda bulunmak istedim. Eğer Orhan Duru'nun öyküleri hakkında bir şey merak ettiyseniz, bir görüşe ihtiyacınız varsa ama okuyacağınız kitap Sarmal değilse umutsuzluğa kapılmamanız ve ne kadar faydalı olur bilemiyorum ama isterseniz bu incelemeyi inceleyebileceğinizi de belirtmek için de bu uyarıyı yaptım :)
.
.
.
Orhan Duru'ya gelirsek...
Çok uzun sürdü aslında "Sarmal"ı bitirmem. Çünkü aynı anda okuduğum kitaplar, yoğun geçen haftalar ve yoğun geçen haftaların suçlusu "okul" bir şekilde engel oldu okumama. (Normalde okul konusunu biraz daha açar ve uzatırdım ama yayından kalkmış olan "Sarmal" ı ve Orhan Duru'yu keşfetmemi okul kütüphanesi sağladığı için pek bir şey demek istemiyorum.)
Ama en sonunda bitirdim Orhan Duru'yu ya da Sarmal'ı (ne derseniz artık) okumayı. Bu cümle size asla kitabı bir bıkkınlıkla bitirdiğimi hissetirmesin. Çünkü kitabı okurken yüzümden hiç tebessüm eksilmedi. Eğer bitirirken eksildiyse bunun sebebi bıkkınlık değil kitabı bitirmenin hüznü ve önümde duran koskoca yazılı haftasıdır. Şimdi umarım bu tebessüm meselesini bu incelemeyi yazma sebebim olan ama bir türlü yazamadığım Orhan Duru'nun üslubuna bağlayabilirim.
.
.
.
Bazı insanlar konuşurken kibar gözükür sanki seni savunuyor ya da en azından sana katılıyor ama küçük bir pürüze takıldığını belirtiyor gibi görünür ama aslında senle tartışırken sana karşı kibar görünümlü çok sert sözler söyler. Anlatabildim mi bilmiyorum ama Cengiz Özkan'ın bir televizyon programında bu tarz insanlar için kullandığı "yumuşakdikenli" tabiri açıklamama yardımcı olur umarım.
İşte yumuşakdikenli bir üslupla öykülerinde genellikle politik oyunları, mahvolan insanları, bozulan dünyayı vb. konuları ele alıyor Orhan Duru. Trajikomik olayları yüzümüze vuruyor, onlara gülmemize ve bu olaylar hakkında biraz düşündüğümüzde halimiz hakkında üzülmemize, endişelenmemize neden oluyor.
Orhan Duru'nun sevdiğim bir başka öykü türü ise tarihi kişilikleri kullanarak yazdığı öyküler. Bu öykülerinde de yeri geldiğinde dünya hakkındaki kaygılarını belirtirken bazen ise sadece mizah kaygısıyla yazıyor ya da ben sadece o öykülerin mizahi tarafını anladım. Tarihi kişilikleri kullanarak yazdığı öykülerin birinin konusundan bahsederek biraz daha açıklamak istiyorum:
Piri Reis'e dünya haritasını yazma aşamasında uzaylıların yardımı :)
.
.
.
Son olarak da Orhan Duru'yu okuyanların hemfikir olduğu başka bir konudan bahsetmek istiyorum:
Kelime oyunları
Orhan Duru öykülerinde sık sık kelime oyunlarına başvurmuş. Bu özelliği öykülerinin anlaşımını zor kılsa da bazen de öykülerine mizahi bir yön katabiliyor....
...Herkese keyifli okumalar....
··
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.