STEPANÇİKOVO KÖYÜ KARAKTERLERİ
Albay Yegor İlyiç Rostanov
Stepançikovo köyündeki malikane ve toprak kendisine miras kalan emekli albay. Yazarın ‘dayım’ diye bahsettiği; romanın önemli karakterlerinden birisi. Neredeyse budala denilebilecek kadar saf ve temiz kalpli.
General Krahotkin
Albay' ın annesinin ikinci kocası. Arkasında bir servet bırakıp ölüyor.
Bayan Krahotkina (Agafya Timofeyevna)
Ölen General' in karısı. Albay’ ın annesi. Albay; annesine büyük saygı gösterdiği halde, kendisini bir türlü hoşnut edemez.
Foma Fomiç Opiskin
General Krahotkin’ e sığıntı olarak geldiği halde; General’ in ölümünden sonra, bayan Krohotkina’ dan aldığı güçle Albay dahil olmak üzere herkesi etkisi ve hakimiyeti altına almış olan karakter.
Stepan Alekseyeviç Bahçeyev
Yazar’ ın Stepançikovo köyüne giderken tesadüfen yolda karşılaştığı şişko karakter.
Grigory Vidopliyosov
Albay’ ın uşağı. Şiir yazar.
Gavrilla
Albay’ ın baş uşağı. Yazar’ ın çocukluk döneminde lalası.
Sergey Aleksandroviç (Seryoja)
Albay’ ın 22 yaşındaki yeğeni. Kitabın yazarı.
Pavluşa Obnoskin
25 yaşlarında, Albay’ ın zekasından hoşnut olduğu bir karakter.
Anfisa Petrovna (Obnoskina)
Obnoskin’ in anası.
İvan İvanoviç Mizinçikov
28 yaşlarında, yazarın uzaktan kuzeni.
Matmazel Perepelitsina (Anna Nilovna)
Yarbay kızı. Önceleri Albay Yegor İlyiç ile evlenme hayalleri kuruyordu. Generalin karısı velinimeti olur ve onun yanından ayrılmaz.
Praskovya İlyiniçna
Yazar’ ın teyzesi.
Tatyana İvanovna
Sürpriz bir şekilde uzak bir akrabasından mirasa konduğu için, malikanenin sözü geçen kişileri tarafından Albay ile evlendirilmesi düşünülen kadın.
İlyuşa
Albay’ ın oğlu; yazar’ ın 8 yaşındaki kuzeni.
Aleksandra Yegorovna (Saşa ya da Saşenka)
Albay’ ın kızı; yazar’ ın 16 yaşındaki kuzeni.
Yevgraf Lariyoniç (Yejevikin)
Şehirden gelen, dazlak kafalı, yaşlıca maskara. Albay ve albayın annesine velinimetim diye hitap ediyor.
Nastasya Yevgafrovna (Nastenka ya da Nastya)
Albay’ ın; Sergey Aleksandroviç ile evlendirmek istediği karakter. Yejevikin’ in kızı.
Falaley
Evin adamlarının öksüz çocuğu. 16 yaşlarında çok güzel bir çocuk.
Kitabın en ilginç karakteri, şüphesiz Foma Fomiç. Velinimeti olan Albay dahil olmak üzere herkese tepeden bakan, hor gören, bilgisiz ve cahil olarak niteleyen Foma Fomiç; okuyucuyu nefrete varan bir hiddet içerisine sokuyor. Kendisini üstün görmek, insanları aşağılamak ve bunun gibi kötü huyları olduğu bir gerçek. Buna rağmen kitabı okurken, bütün yaşananlara tarafsız bir gözle bakılırsa; Foma’ nın insanları eğitmek, bilgilendirmek, cahillikten kurtarmak, sanatı sevdirmek gibi iyi çabalarının olduğu da görülebilir. Foma’ nın sürekli üstün çıkma çabaları; aslında biraz da Albay’ ın budalalığından kaynaklanıyor. Şimdiye kadar Dostoyevski kitaplarında hiç rastlamadığım apayrı bir karakter.
·
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.