Yusuf atılgan ve oğuz atay bu iki büyük yazarda gördüğüm ortak nokta; hayata karşı tutunamayan, hep kiyidan köşeden yasayan, duygularini insanlara anlatamayan, kendi dünyalarıni kurup orada yalniz yasayan, her zaman tutunmak icin çabalayan çabaladıkça daha çok yalnızlaşan, acımasız duygusuz insanların içinde yok olan insanlari anlatıyorlar. Dayanacak tutunacak birşeyler arıyoruz umudumuz her zaman var anlayışlarımız bitmeyecek ama su bir gercek ki sonunda bulduğumuz herseyi sahip olamadan kaybedeceğiz.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.