Oha diyebileceğim bir şey değildi aslında. Olaylar olası şeylerdi. Oha denecek olay şuydu ki, yazar her kelimeyi damarlara kadar işleyecek bir şekilde anlatım kullanmış. Kendimi Bruno gibi hissettim. Okuduğum sürece Bruno bendim. Ve kitap bittiği an kendimi ciddi bir korkunçluk içinde hissettim.