Oğuz Atayın bu tiyatro eseri yine romanlarıyla aynı tadı verdi bana. İçinde bol bol gönderme vardı, eleştiri vardı. Herkesin anlaması için yazılmadığı ve okur seçtiği çok belli. ‘Seyirciden bize ne? Biz kendi aramızda oynuyoruz.’ diyor zaten. Diğer kitaplarına da göndermeler var. Turgut diyor bir yerinde, kendini tehlikeli oyunlardan koru diyor, diyor da diyor. Kendi hayatını oyun olarak görüyor ve ‘oyun nerede bitiyor, hayat nerede başlıyor, hiç anlamıyorum.’ diyerek bunu ifade ediyor. Çünkü oyunlar, onun için bir ölüm kalım meselesi.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.