Her şeyden önce sonunda ne olduğunu veya olayların nasıl geliştiğini merak etmeden okunan bir kitap. Dolayısıyla odaklanılan tek olay Werther'in ruh halinin değişimi ve dış dünyaya olan bakışının geçirdiği başkalaşımı gözlemlemek.
Werther dünyaya bağlılığını doğa üzerinden anlatarak üzerimde bir William Wordsworth, bir Samuel Taylor Coleridge etkisi bıraktı. Tabi olaya müthiş yıkıcı (Werther'e göre) bir aşk, insanların birbirine ve kendisine anlamsız yaklaşımı gibi faktörler girince durum kendini yok etme arzusuna ve bunu haklı çıkarma çabalarına dönünce iş bu romantik şairlerin dünyayı bulduğu (tıpkı Werther gibi) eserlerini yansıtmaktan çıkıp daha karanlık ve umutsuz bir hale geliyor.
Bu noktada değişime sebep olabilecek ve kitapta herhangi bir işaretini göremediğim bir öğe daha var: Werther'in herhangi bir madde kullanımına yönelip yönelmediği.
İşlerin (ve ruh halinin) bu denli çabuk değişimi, bir olumsuzluğun (karasevda dahi olsa) yarattığı büyük tahribat ve Werther'de rahatlıkla gözlemlenebilecek karakter zayıflığı bende onun madde kullanımı ile yavaş yavaş yok olduğu izlenimini yarattı.
Tabi bunca fikrin ötesinde sağlam bir tokatın kendisinden esirgenmiş olması aslında tüm meselenin çözümlemesinde bir numaralı rolü oynuyor olabilir, o bambaşka bir konu.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.