Baba kitabı ile lise zamanlarımda okulun kütüphanesinde tanıştım. Bir saatlik öğlen paydosunda arkadaşlarımı öteleyip kütüphaneye koşturmama sebep olan bir kitaptır. Normalde bu tarz kitapları çok fazla seven biri olmama rağmen Mario Puzo'nun Baba kitabı beni kendine çekmiş ve okurken içinde kaybolmuştum. Güzel bir üslupla yazılmıştı, okurken sıkmadı. Carleone ailesinin içinde kaybolup gittiğim o günleri bana bir kez daha anımsattı ve tebessüm etmeme sebep oldu.