Bazen bazı insanlar konuşur onlara bakarım, konuşur bir şeyler anlatırlar, gülümserim karşımdaki benden uzağa doğru sivrilerek küçülerek uzaklaşır, dışarıdan yorgun görüntü veriyor olabilirim ancak cevabı zavallı bir hayvan olduğunu hissettiğim insanlara harcayacak bir kaç cümlem daha yoktur. Süregelen obsesyonlarım, kurgularım, yaşadığım bulantıya benzer o duyguyu Sartreyi okumamış olsaydım, bastırır onlar olmadan ilerlerdim. Anlayamadan, anlaşılamadan. Şimdi anlıyorum varoluşumun içinde çırpınıyormuşum bir kaç senedir ancak bunun ne olduğunu bilmiyordum, varoluşuyor olmanın farkında değildim, şimdi biliyorum. Bu kitap benim tekrar tekrar okuyacağım bir kitap olacak. Bitirdim ancak yeniden okumak için sabırsızlanıyorum, onu sehpada koltukta yatağımda gördükçe kıskanç bir sahiplenme hissedip onu tutuyorum elimde, dokunuyor biraz sonra onu yemek isteğiyle kavruluyorum. O sancılı ve sanrılı düşünceleri ,dışarıdaki ve tek başınaykenki obsesyonları, içindeki anda olamayışı ,konuşurkenki kurguları .. ben keşke yıllar önce okusaydım Sartre yi, değerli bi kitap oldu benim için. ️
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.