Bugün 2 güzel ana tanıklık ettim.
1.si metroda yanım boşken bi amca tam oturacakken vazgeçti .Ayakta kaldı. Başka boş yerde yok. Buyrun amca oturun dedim. Yok kızım dedi. Lütfen oturun boş burası dedim. Rahatsız olursun kızım ben oturunca kalkıyorlar hep dedi. Olur mu öyle şey amcam otur lütfen oturmazsan rahatsız olacağım dedim. Sıkıla sıkıla oturdu yanıma. Sen güzel insansın kızım hep böyle kal dedi. Sen daha güzel insansın amcam. Hayırlı yolculukların olsun dedim.
2.si şehiriçi trene binerken bi amca elinde eşyalarıyla kapıdan inmeye çalışıyorken zorlanıyordu. Kapıda trene binmek için bekleyen az bi kalabalığız. Kimsede yardim edeyim demedi. Eşyalarını uzat amca rahat inersin dedim aldım elindekileri. Senden allah razı olsun kızım dedi. Allah yoluna hep gönlü güzel insanlar çıkarsın kaza nedir görme hayatında. Kötü insanlar yolundan bile geçmesin dedi. Ne güzel duadır amca . Akşam akşam yüreğimi hafiflettin dedim . Hayırlı yolculuklar olsun hayatin su gibi güzel aksın dedi gitti.
Şimdi düşünüyorum da biz hiç yaşlanmayacakmış gibi hayatımızı yaşarken küçücük ufak dokunuşlarla insanları mutlu etmeyi unutmuşuz . Ne yaptıkta yaşlıları gençlerden bu kadar korkar hale getirdik. Amcalarım gibi yüreği güzel insanlar olabilmek dileğiyle herkese iyi akşamlar.