Gönderi

“Dokundukça yara yapan şeylere sarılıp uyumaktan, baktıkça gözlerini dolduran fotoğrafları, duvarına asmaktan, bıkmadın mı sende ?.” ♠️
·
1 Gösterim
3 Yorum
Hiç ihtimal vermiyorum sende verme umutla yaşamakdan usandım artık
Umutlarımızın bittiği an öldüğümüz zamandır.
Peki bu içimiz ne olacak üstadım Hani kimsenin canı acımasın diye Bizden başka kimse üzülmesin diye Doldurduğumuz içimiz Dosttan, yârdan dertleri alıp alıp Uçan kuşun önünden rüzgarı çektiğimiz Sabahları ekdiğimiz Geceleri biçtiğimiz Her maviden pay çıkartıp Karanlığa ittiğimiz Gönülden dile düşmeyen Beslemeden büyüyüp giden Gülmeye aşık gözyaşı gibi Ölüp ölüp dirilen içimiz Ne olacak üstadım Şu insan yüklü kalbimiz Hüzne sevdalı bu içimiz, ne olacak
Sabredeceğiz mutluluk belki bizede güler ☺️
Sabaha çıkacağımızı bilmediğimiz halde, çalar saati kurup uyumaktır "umut"...
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.