İyi ki ilk önce kitabını okumuşum diye düşündüm bitirdikten sonra. En kısa zamanda da filmini izlemeyi planlıyorum. Griet’in hikayesi çok farklı. Kendisi hayata bakışı nesneleri renkleri algılayışındaki herkesten hatta bir ressamdan bile daha farklı. Yeri geliyor bir profesyonel bile olabiliyor. Kitapta Vermeer’in aile yaşantısından ev hayatından çok güzel kesitler sunulmuş okuyucuya. Kitapta açıkta yazılmayan dile getirilmeyen Vermeer ve Griet aşkı var. İkisi de birbirlerine bir şey demiyor ama ortada hislerle konuşulmayan sözcüklerle anlatılan bir aşk var. Yazar bunu çok güzel ortaya koymuş. Kitapta sizi farklıda olmadan saran bir gizem var. Vermeer’in eşi ve Griet arasında da dile getirilemeyen bir rekabeti daha o eve girdiği andan itibaren hissediyorsunuz. İnci küpeler işin içine girdiğinde her şeyin açığa çıkmaması için okurken ben bile çok dua ettim. Ama maalesef her şey ortaya çıktı. Beni en çok sarsan şey ise ressamın eşinin bu durumu er yada geç hazmedip gururuna yedirememesine rağmen o küpeyi Griet’e vermesiydi. Doğru ya da yanlış kitapta bazı şeyler çok güzel açıklanmış. Kitap beni hayal kırıklığına uğratmadı. Umarım aynı şeyi filmi izlediğim zaman da söyleyebilirim. Bir nebze de olsa tablo üzerinde gizemleri aydınlatıyor. Ama tabi ki üstünde konuşulması anlatılması yazılması gereken bir çok şey daha vardır. Her sanat yapıtının eseri aslında onu var edende saklı. En azından en öyle düşünüyorum.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.