336 syf.
·2 günde·1/10
Ben Baba Olamam||Aydan İnan(Kitap Yorumu)
.
.
Hekese uzun bir aradan sonra merhaba kitap dostlarım. Buralarda uzun zamandır olmayışımın sebebi: Tabiri yerindeyse hastalıktan ölüyor olmam. Tam olarak modum:🤕🤒🤧 gerçekten böyleyim. Ama bana her şey müstehak. Yağmurda çamurda durursam böyle, yataklardan çıkamam tabii.Aman siz dikkat edin kendinize dostlarım. Havalar sakat. Bir an güneşli olup sonra aniden yağmur bastırabiliyor. Ben yazı özledim . Konuyu çok dağıttım , toparlamam gerekirse: Yine ve yeniden bir watpad kitabi ile karşınızdayım. Kitabın konusuna değineyim hemen. Üniversite öğrencisi olan Jason, züppenin sözlükteki karşılığı olan bir insandır. Nerese akşam orada sabah,her sabah başka bir kadının yanında uayanan tiplerden işte. Sevgilisi ise okulun en popüler ve gıcık kızı. Yine ve yine aile hüsranına uğramış bir erkek profilimiz var bu kitapta da. Jason'un ebevynleri,Jason 11 yaşındayken ayrılırlar. Karakter babasından nefret ediyor. Çünkü babası annesini aldatmış. (Asla bizim genç yazarlarımız normal bir aile yazamıyor.) Bir gün okula bir kız geliyor. Jason kızı tanımıyor ama ne hikmetse(!) birlikte olduğu kızlardan biri olduğunu anlıyor. Okuldaki itibarı bozulmasın diye kızı kuzeni olarak tanıtıyor. Kız, Jason'a 1 yaşında olan Austin adlı bebegin onun oğlu olduğunu iddia ediyor. Kendisinin çocuğun teyzesi olduğunu ve artık çocuğuna tek başına bakamadığını söylüyor. Jason ilk başta çocuğu kabul etmiyor. Kabul ettikten sonra da herkesten saklıyor.Bir gün babası eve gelir ve torununu görür. Oğlu ve Sarah'ı(Austin'in teyzesi) tatile yollar. Sonra baba oğul barışır falan burası çok saçmaydı gerçekten. Annen anlatıldı yani bu kadar mıydı babanı sevmeyisin? Sonra Sarah ile Joson'ın tatile gider orada birbirlerinden etkilenirler ve Sarah, Austin'in kendi bebekleri olduğunu açıklar. Kitap böyle böyle saçmalayıp devam eder. Ben asla okumayın diyorum. Bu tarz kitapların hala beğeniliyor olması gerçekten çok üzücü. Ülkede eline kalem kağıt alan yazar oluyor.Insanlar sevgilisinden ayrılıyor,öyle efkârlı ki,artık ruhu bir edebiyatçı oldu yazıyor da yazıyor. Sonra ben yazarım deyip ortalarda dolanıyorlar. Yayınevlerine bir kez daha sesleniyorum, Böyle sayfa yığınından ibaret olan kitapları basıp ağaçları ziyan etmeyin lütfen! Çok fazla uzun söze gerek yok,bir sonraki yorumda görüşmek üzere sevgiyle kalın .