Kitabı okumaya başladığım anlarda çocukluğumu da hatırlatan bir 90lar esintisine rastladım. İlk başlarda tebessüm ettim, gülümsedim, sayfalar ilerledikçe kahkahalar atmaya başladım. İlk defa bir kitabı okurken bu kadar güldüğümü hatırlıyorum. Otobüste, uçakta kitabı okumaya devam ettim, elimden bırakamadım ve tabi ne kadar tutmaya çalışsam da kendimi gülmekten alıkoyamadım. İnsanların "Bu kız niye gülüyor?" seklindeki tuhaf bakışlarına aldırmadan okudum, okudum ve sonuna geldiğimde ilk söylediğim şey "Hemen 'Liseden Arkadaşlar'ı almalıyım." oldu :) Mahalleden ArkadaşlarSelçuk Aydemir