İnsanı örnek alan her canlı, zamanla çürüyen meyvelere benzer. Unutulmamalıdır ki ;bir meyve çürüdüğünde, etrafındaki diğer meyvelerin çürümesi kaçınılmazdır.Yani insan, kirlenmeye başladığı günden sonra örnek alınacak olursa felaket yakındır.
Tıpkı kitapta olduğu gibi insanların da başlangıçtaki amacı çocuklarını eğitmek ve yaşamı öğretmekti.Bu yüzden onlarca okul açılıp, içlerine onlarca çocuk dolduruldu. Elbette ki eğitim zararlı bir şey değil ama bu yolda ebeveynler çocuklarının varlıklarını unuttu. Ve bu okullar da haliyle robotlaşan, itaatlere sorgulamadan boyun eğen bir dolu insanla doldu. Kuşakların, kendinden sonraki kuşaklardan hıncını almak istercesine bu baskı sürekli arttı. Oysa durup baksaydı 'hayvanlar', içinde bulundukları halden belki de çok büyük dersler çıkaracalardı.
Robotlaşmış canlılar sorgulamazlar, itaat ederler.Ve işin korkunç yanı "baştaki canlı" robotlaşmışlar için ulaşılmaz, tapınılası, saygı duyulası ütopik bir hale büründürülür. Baştaki Canlı, artık buna göre hareket etmeye başlar ; adımlarını buna göre atar, konuşacağı kelimelerin (bol abartı ve yalanlardan geçilmez kelimelerden oluşur genellikle) hepsini kendisi sayesinde elde ettiğini düşünür. Ahmakça.
Boyun eğmek bir kez başlamaya görsün, arkası alınmaz bir şekilde büyüyerek, büyük(!) adamları oluşturur.
Ve canlının kendi eliyle yarattığı "baştaki canlı" yapamadıklarını yapıyormuş gibi göstermeye başlar. Asıl tehlike de burada başlar. Bizim adımıza bizi koruduklarını iddia edenler, hep bizim iyiliğimizi düşünenler bir süre sonra bahaneler uydurup eskiyle korkuturlar bizleri. Yeninin olabileceğinden söz etmezler, çünkü iktidarın varlığı kangren gibidir;sardığı vücudu kurtarmak ağır sonuçlar verir. Bu durumda yönetenin, yeninin varlığını duymaya tahammülü yoktur.
İşte bütün bunların sonunda nereden geldiklerini unutacak kadar sarhoş ve şuursuz bir "varlık" getirilmiş olunur dünyaya.
Artık fark yoktur ve yarıştaki mesafe kapanmıştır.
"İktidar, kötü olanındır. "
··
377 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.