Böylesi harika bir kitabı niye bu kadar geç okudum ? Çünkü bu zamana kadar adını belki bin defa duyduğumuz bir klasikti. Klasiklerin en kötü yanı bu galiba. Adını o kadar çok duyarsınız ki içinizden okumak gelmez.
İyi bir amaç uğruna kötü birisi öldürülebilir mi ? Ya da insanlığın gelişimi önünde duran küçük ve gereksiz bir "engeli" kaldırmanın mahsuru var mı ? Kitabın temel sorusu bu ve olayların döngüsü de bu kapsamda sürüyor. Bir çeşit suç felsefesi dense yanlış olmaz sanırım.
Kitap akıp gidiyor, okumayı bırakmak istemiyorsunuz. Çok güzel cümleler var hani insanın ağzında bir tat bırakan türden. Ayrıca Raskolnikov'un psikolojik gelgitleri, endişeleri, hastalık krizleri, düşünceleri ile bir beynin karmaşık labirentinde dolaşıyormuşsunuz gibi hissettiriyor.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.