Merhaba sevgili 1K takipçileri!
Bu platformda ilk incelem bu nedenle hatam olursa affınıza sığınıyorum.:)
Cengiz Aytmatov ile maalesef çok geç tanıştım. Bana göre onu özel kılan en önemli yanı ise az söyleyip çok şey anlatması.
Bir söyleşisinde ünlü bir ekonomistimiz şöyle söylemişti. ''Bir şeyi iyi anlatabilmek için olabildiğince basite indirgemek gerekir. Basite indirgeyebilmek için ise o konuyu sular seller gibi bilmek gereklidir.''
Bu kadar yalın bir anlatımla bu kadar yoğun bir hissiyatı okura yansıtabilmek ise yazarın ''sular seller'' gibi yaşanmışlık ve yoğun hissiyatından kaynaklanıyor.
Bu kitapta ana karakterlerin birinin verdiği cevap; hayatımda okuduğum savaşa dair en iyi tanımlardan biriydi. Üstelik o karakter susarak anlattı bunu.
14 yaşındaki anlatıcının kendine bile itiraf edemediği platonik aşkı, karşı konulamaz toplumsal kurguya rağmen bir çoğumuzun cesaret edemeyeceği şekilde tüm değer yargılarına, savaşa rağmen aşkının peşinden giden bir kadın ve tüm çıplaklığıyla savaşın getirdiği acılar.
Kitapta savaşı, savaşın ardında bıraktığı yarım kalmış umutları, hayatları, yoksulluğu, umudu, acıyı Danyar'ın söylediği türküde
hissediyorsunuz. Üstelik türkünün sözlerinin ne olduğunu bilmeden.
Oldukça akıcı, her sayfası dolu dolu okunulası, okutulası bir kitap. Bu anlamda herkesin keyifle okuyacağını düşünüyorum.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.