Benim için "harika" olarak nitelendirilebilecek bir eseri bitirmiş bulunmaktayım. Benim için harika çünkü en sevdiğim yazara esin kaynağı olan yazarı keşfettim. Daha önce Kurt Vonnegut okumuştum ama yarım yamalaktı, bir ders içindi. Şimdiyse diğer kitaplarını okumayı dört gözle bekliyorum.
Kedi Beşiği kara mizah ve hicivin dorukta olduğu bir eser bana sorarsanız. İnsanlık, doğa, bilim, dinler mizah konusu edilmiş. Çok da güzel olmuş, farklı bakış açıları yakalamamızı sağlıyor kitabın bu yönü. Atom bombasının "babası" Felix Hoenikker'in, bombanın Hiroshima'ya atıldığı gün neler yaptığını neler düşündüğünü araştırıp kitaplaştırmak isteyen bir yazarın öyküsünü okuyoruz aslında. Bu noktada başlayan hikaye inanılmaz genişliyor ve eğlenceli hale geliyor. Bence başladıktan sonra kolay kolay sıkılmayacaksınız.
Kitabın çevirisi de bir harikaydı doğrusu. (Alan bilgisi konuşturayım az) Okursanız göreceksiniz, 'kalipso'lar ustalıkla çevrilmiş, yerli halkın aksanı harika yedirilmiş Türkçeye. Nereden bakarsanız bakın on numara bir kitap.
Dikkatimi çeken bir diğer noktayı yeraltı edebiyatı okurlarına ithaf ediyorum: Chuck Palahniuk'in meşhur tekrarlı anlatımı ve daha birçok anlatım biçimi Kurt Vonnegut'ın bu kitabında yer alıyor. Ben de Chuck'ı eşsiz yapan şey anlatımıdır diyordum...Cahillik başa bela meğersem ondan yıllar önce kullanan varmış bu teknikleri...Aynı zamanda Palahniuk'in kitaplarının içeriğiyle o kadar örtüşüyor ki kitap...Ne desem bilemedim esinlenmenin bu denlisi doğru gelmedi bana. Ben lise 2'de Dostoyevski'den etkilenip Rus köyünde geçen bi' hikaye yazmaya çalışmıştım Chuck da benim gibi şu an gözümde. Şaka bir yana, hayranı olduğum yazarı neden etkilediğini çok iyi anlıyorum. Ben de hayran kaldım kitaba ve Kurt Vonnegut'a.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.