Neden "İnsanlar" değil de " İnsancıklar"
Okuduktan sonra yanıtını öğrendim.
Özellikle "Açlık" kitabından sonra arka arkaya gelmeleri bu anlamda yordu beni..
Yaşamanın ve yazmanın zor olduğu dönemlerde böyle eserlerin ortaya çıkması tesadüf olmasa gerek. "İnsancıklar"ı okumadan Dostoyevski'yi anlamak mümkün değil yazıyordu kitabın arka kapağında ve onca kitabını okumama rağmen yeni anladım daha.
Birbirini seven, sayan iki insanın mektuplaşmasından ibaret değildi elbette kitabın konusu, sade ve yalındı anlatım açısından ama anlam bakımından olağanüstü zengin ve Dostoyevski'nin kendi deyimiyle başyapıtı..
Yazarın edebi kişiliği, tarzı, üslubu, kitabın anlam ve anlatımı üzerine satırlarca yazı yazılabilir ama benim şu an aklımda Cemal Süreya' nın tek bir sözü var..
"Dostoyevski'yi okudum, ondan sonra hiç huzur kalmadı bende"
·
145 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Tüm yazdıklarınıza tüm kalbimle katılmakla birlikte; Cemal Süreyya’ya olan atıfınız gülümsetti beni manidar biçimde ☺️