Victor Hugo'nun neden edebiyatın usta kalemleri arasında yer aldığını bir kez daha anlamış oldum. Basit cümlelerle yalın bir anlatımla ne kadar derinden etkilediğini anladım. Kitapta yarattığı karakterler birbirinden etkileyici olmasından önce betimlemelerine dikkat çekmek istiyorum. Bu kitap basıldıktan sonra katedralin yenilenmesine şaşmamalı. Mimariyle ilgilenen biri eminim çok zevk alırdı. Bunun dışında dönemin sosyolojik yapısını, sınıf farklılıklarını, yöneticilerin vurdumduymazlığını, hukuk sistemi eleştirisini (bir keçiyi idam etmek) çok rahatlıkla bulabilirsiniz.
Esmeralda.. Fransa'nın güzeller güzeli Çingene kızı. Hayatı boyunca zorluk yaşamış, sokaklarda dans edip keçisi ile gösteriler yapar. Bazen düşman toplar, bazen de kendine aşık eder. Phoebus'a delicesine aşıktır, hayatındaki tek amacını biricik aşkı için bir kenara atabilecek kadar tutkulu.. Son anında bile sevdiğinin adını sayıklayacak kadar sadık.
-Biz Çingeneler sadece açık hava ve aşkla yetinebiliriz.
Quasimodo.. Esmeralda ne kadar güzelse o da o kadar çirkindir. Sağır, kambur, tek gözü yukarda olan zangoç kalbinin güzelliği ve sevgisizliği ile kıza aşık olur ama hayatta onu koruyup kollayan tek kişiyle sevdiği arasında seçim yapmak zorunda kalır..
-Yüzüme bakma güzel kız
Kalbime bak sen
Frollo.. Sevgisiz bir ailede büyümüş ve kendi kendini yetiştirmiş biri. Sevgiyi kardeşinde ve bulup yetiştirdiği Quasimodo'da bulmaya çalışır ta ki güzeller güzeli Esmeralda'ya aşık olana kadar. Bildiği her şeyi unutur o günden sonra. Dini, felsefeyi her şeyi çiğner.
-İnsanı çıldırtmak için, kolunu kanadını kırmak için tek bir sefil düşünce yetiyormuş.
Phoebus.. Esmeralda'nın aşık olduğu, her şeyiyle ona teslim olmaya hazır olduğu yüzbaşı. Sevgisizliği beni o kadar rahatsız etmedi diyebilirim.
Kitap akıcı mıydı derseniz.. ben bir çırpıda bitiremedim. Hugo'nun betimlemelerini yer yer sıkıcı buldum ve kitap bölüm bölüm yayınlanmış. Ama yine de okuduğuma değdi..
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.