Çıkalı aylar olmuş fakat ben bir öğle molasında denk geldim. Molamın ve bu içimi kaplayan kitabın bitmesi bir oldu. Bir yerde kitap olduğunu unutuyor olayların akışına o kadar kapılıyorsunuz ki içindeki hayatların sonunu öğrenemeden, kendinize bir pay çıkarmadan bırakamıyorsunuz. Sonra bi bakmışsınız 3 hikaye geride kalmış, bitmiş olmasının can sıkıcılığıyla kalmışsınız. Virata'yı daha uzun okumayı da çok isterdim...
Bir alıntı bırakayım buraya. Kitaptan bana kalan en güzel alıntı:
"...zaman geçtikçe yaşlanırken, beklemeyi nasıl öğrenelim, bir gecede ölüp giderken nasıl sabredelim, zaman sönmeyen ateşiyle peşimizdeyken nasıl yanmayalım, ölüm arkamızdan koşarken nasıl acele etmeyelim? "
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.