Hayatımda okuduğum en ilginç kitap olarak değerlendirmem asla abartılı olmaz.
Iki kısımdan oluşan bu romanın bölümleri iki ayrı uç. Ilk kısımı okurken sıkıcılığı yüzünden aşırı zorlandım. Ve sürekli bu kitabı klasik yapan, bu kadar cok okunmasına sebep olan şeyin ne olduğunu düşündüm durdum ve anlam veremedim. Edebi açıdan sığ, içerik olarak boş, adeta ilk kez sanat filmi izleyen biri gibiydim.
Ikinci kısma başladıktan sonra ise gözümü kırpmadım desem yeridir. Kitap, karakter, konu, anlatım herşey evrim geçirdi sanki.
Albert Camus'un yeteneği karşısında selam durduracak bir kitap. Özellikle de kahramanın sondaki isyanıyla yüzümüze çarpılan gerçekler. Duruşma boyunca kullandığı ve o sıra anlamsız gelen "herkes gibi" ifadesiknin içini dolduran gerçekler. Hepimiz onun gibiyiz aslında, türlü maskelerimiz ve rollerimizin arkasında onun son anda söylediklerini biz ustalıkla saklayıp kriz anında belli ediyoruz. Oysa bizim kendi yaşamımızdan benliğimizden daha önemli sayabileceğimiz ne olabilir ki.
Özetle birinci kısma tahammül edip mutlaka okuyun ve mutlaka anlayın.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.