Öncelikle şunu belirtmeliyimki kitabın adı pembe ve yusuf yerine keder olmalıymış cunku kitabın 173. Sayfasinda pembeden bahsetmeye başlıyor ve sonrasinda aceleyle yusuf ekleniyor hikayeye.
Kitabın son bölümünü begenmedim pansiyondaki diğer kişilerden bahsedilmesi hoş olmamış.
Keder'in sonu ne oldu memleketine gidebildimi bunların cevabını beklerken bir pansiyon ve oraya gelen musterilerden bahsedilip birde fasıl yapıp müziği araya katıp şarkı sözlerini vermesi benim pekte hoşuma gitmedi.
Tabikide okunulabilir bir kitap bir kahve eşliğinde töre, kadına şiddet, kiz çocuklarının istenmediği kadının değerinin olmadığı kadının anne bile değil sadece erkek çocuklarına ve kocalarına köle ve cariye olarak görüldüğü, ezen ve ezilenleri konu alan dizi izler gibi okuyabilirsiniz. Basit anlatımıyla okuyucuyu yormadan bir çırpıda biten bir kitap. Iyi okumalar.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.