Düşlerinde Afrika sahilleri olan yaşlı bir balıkçı...
Edebiyatımızda çok değerli ve gerçekten büyük iş başaran çevirmenlerimiz var.. Daha önce hissetmediğim bir arzuyu yaşadım ‘Yaşlı Adam ve Deniz’ de.. Bu inanılmaz eseri kendi dilinde okumam gerek.. Bunu bir gün yapabilecek yeterlilikte olabilirim umarım.. Bunu hissetmemden eserin çevirisinin kötü olduğu çıkmamalıdır.. Aksine çeviri bir yapıttan dahi bu kadar etkileniyorsa insan, asıl eserin tadına kesinlikle bakmalı..
İnceleme yazarken spoiler verir miyim diye çok korkarım hep.. Burada umarım vermem diyerek bahsetmek istediğim bir kısım var.. Santiago’nun açık denizde sürekli Manolin ile konuşur gibi kendisi ile konuşması, Manolinin orada olmasını istediğini tekrarlaması, balıkla konuşması, tanrı ile konuşması hatta kendi eli ile konuşması.. Yaşlılığın getirdiği yalnızlık temasını denizle kullanmak çok usta bir kalemden çıkınca inanılmaz güzel olmuş.. Hikayenin sonunda Manolin’in Santiago’ya hayranlık duyması ve onun için ağlaması, kahve getirmesi vs son birkaç sayfa kalbime sıcak bir el dokundu sanki.. :))
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.