Dostoyevski muhteşemmm..Sara hastası olan Prens Mışkin,yaşamının belirli dönemini hatırlamaz..İsviçre de tedavi gördüğü zaman sonrası anavatınına döner...O kadar yaşamdan ve insanlardan uzak yaşamıştır ki bir nevi Pollyanna misali iyimserliğiyle ve insanları ,onların entrikalarına bile kendince bir asalet katarak bakış açısı geliştirip kendini olayların içinde bulur.Ancak kitapta diğer kahramanlarda iyilik konusunda pekte aşağı kalmazlar bence prensten...Rus hayatı olayların gelişimi ve ruhsal tahliller ve saptamalar gerçekten muhteşem...