6. Koğuş: Ba-yıl-dımmm!! kitap sana . Elime fosforlu kalem alıp bütün kitabın altını çizesim geldi sayfaları çevirirken . Beni derinden etkileyen cümleler vardı ve bir elimde kalemle okuyup bitirdim bu şahaseri diyebilirim. .
————-
️️Gelelim konusuna ; Doktor Andrey Yefimıç ve icra memuru İvan Dmitriç ‘in hikayesini anlatıyor kitabımız . İvan beyimiz bir gün işe giderken ara sokağın birinde iki tutukluyu çamura bata çıkara götüren silahlı muhafızlarla karşılaşır ve bu olaydan çok etkilenir . O günden sonra azap dolu günler başlar . Onu da tutuklayabileceklerini , kelepçeleyip hapishaneye götürebileceklerini düşünür durur.Kendisinin karıncayı bile incitmeyeceğini bildiği halde ne kadar akılla ve mantıkla muhakeme etse de içindeki huzursuzluk gecmez ve çekilmez hal alır . Bir süre sonra akıl hastanesinin altıncı koğuşunda bulur kendisini . .”
.
————-
doktor beyimizin hikayesi ise gençliğinde ilahiyat okuyup papaz olmak istese de babasının baskısı sonrası tip okuyarak doktor olmak zorunda kalır . Herkese pek kibar davranır emir buyurmayı, yasak koymayı, mecbur bırakmayı kesinlikle bilmeyen bir yapısı vardır .Onun için manevi doyum sağlayabileceği şey “akıl “ dır ve elimizde olan yegane zevk kaynağıdır der . Çalıştığı kasabada akıl dolu sohbet edebileceği kimsenin olmadığından çokça yakınır . Veeee yolu bir gün eğitimli icra memuru İvan Dmitriç ile kesişir , onula yaptığı felsefik sohbetlerden çok keyif alır .Bundan sonrasını anlatmayayim alıp okumanızı tavsiye ediyorum çünkü .Bir alıntı paylaşarak bitireyim .
————————————
“
Etrafımızda akla dair hiçbir şey görmüyor ,duymuyoruz, bu zevkten mahrum olduğumuz anlamına geliyor .Gerçi elimizin altında kitaplar var ama bu canlı bir sohbetin karşılıklı iliskinin yerini tutmuyor. Çok da doğru olmayan bir kıyaslama yapmama müsaade edecek olursanız, bence kitaplar notaya sohbet ise şarkı söylemeye benziyor.”
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.