“Merhamet zulmün merhemi olamaz”
Livaneli ile birlikte Ortadoğu’ya, Mezopotamya’ya gidiyoruz. İnsanlığın en büyük suçuna vicdansızlığa tanık oluyoruz Huzursuzluk’ta.
Kitaptaki harese ne kadar doğru bir tabirdi. Develer gibi kendi kanımızın tadından sarhoş oluyoruz. Kendi hayatlarımızın dahada mükemmel olması için çabalarken, dünyanın bir çok yanında kan kokusuyla yatıp, kan kokusuyla uyuyan belki de hiç uyanamayan insanları görmezden geliyoruz. Yazık!
İşte İbrahim, İstanbul’da bir gazeteci, kökü Mardin ama bunu reddetmiş bir doğulu olarak İstanbul’da hayatını sürdürürken, çocukluk arkadaşı Hüseyin’in ölüm haberini öğrenip Mardin’e dönüyor.
Ölümünü araştırırken, bir aşk hikayesi ile birlikte insanlığın hangi dinden olursa olsun din savaşları adı altında yaptıkları merhametsizliğin, vicdansizlığın içerisinde kendini Ortadoğu hikayesinde buluyor.
Kitabı okurken yüreğinizin ne söylediğine dikkat edin, umarım sizde kör olanlardan değilsinizdir. Bu haberler insanın içini boğuyor diyip o haberleri değiştirenlerden olmayın. Sevgilerle
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.