Varoluşçuların hatta bizzat Albert Camus tarafından sıkça ifade edilen bir durum vardır. Çokça kitaba ve birçok sayfaya ilham olmuş olan bir durum vardır. Eminim ki kendisini okuyan ve kitaplarında satırların altını çizen herkesin yakından bildiği bir durumdur bu. Ben bunu kendisinin ifadesi ile anlatayım : nöbetler. Varoluşun mal olduğu nöbetler, bastırılan ve yeterince ifade edilemeyen acıların ve mutlulukların neden olduğu nöbetler , farkındalığın ve bilincin neden olduğu nöbetler.
Bu kitapta Avukat Jean Baptiste 'in bir nöbetini dinliyoruz. sadece bir geceye ait olan bir nöbetini.
Camus yine her zamanki usta anlatımı ile bizi sarıyor, senli benli konuşuyor hatta anlatırken bize yalan söylüyor itiraf ediyor. Bu anlatım başarılı ancak şunu da belirtmek isterim beni bir Veba kadar da etkilemedi bu anlamda.
Birçok sayfada ise yaratmış olduğu karakterin aşk yaşamını kadınlar ile ilişkisini okuyorsunuz. Bu hassas konuya gelecek olursak da ben okumuş olduğum eserin insana dair olan her şeyden yana olmasından yanayımdır , ancak burada çizilen portre çağımız insanı tarafından hatta birkaç dekattır bence yanlış anlaşıldı. Parantez içinde belirtmek gerekirsek oldukça bayağı bir şekilde yorumlanıp ''ıssız adamım herkesi üzerimciler''in eline düşüp kitap harcanır diye endişe ettim açıkçası :D
Bir diğer nokta ise yazarın din ile ilgili çağrışımları ve imgeleri kitapta açık açık belirtilmiş. Bunu okuduktan sonra insanlara inanç ve din eğitimi vermeye çalışan bir kesimin olduğunu da fark ettim ; bunu zaten anlamlandıramadım. Düşünce özgürlüğü var tabi ben de şunu demeliyim ki dine çok güzel eleştiriler ve çok güzel çağrışımlar var bu anlamda da tavsiye ederim.
Ancak kendisinin çok daha güzel kitapları var bu nedenle kitaba olan puanım 6/10 muhakkak okuyun diyemiyorum , okumazsanız da dünyaları kaybedersiniz de diyemiyorum.
Buraya kadar okuyanlara da teşekkürler :)
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.