İŞTE KÜÇÜK BİR GERÇEK
Öleceksiniz.
Bana göre bir kitabın en önemli yeri ilk cümlesidir. Bu kitap, bana göre kesinlikle efsane bir girişe sahip. İlk başlarda bakış açısını anlamanız zaman alıyor, hikayeyi kimin anlattığını çıkaramıyorsunuz. Ama konuşanın ölüm olduğunu anladığınız anda, kitap büyüleyici bir keyifle akıp gitmeye başlıyor.
Kitabımız Nazi Almanya'sında geçiyor. Ölümün işi başından aşkınken, orak yerine kocaman saplı bir süpürgeye ihtiyaç duyarken kahramanımız Liesel'in hayatı ölümle bir kaç kez kesişiyor. Liesel evlatlık olarak verileceği eve giderken yolda kardeşini kaybediyor, bu acıyla bir kitap çalan kahramanımız harflerle ve kelimelerle tanışıyor. Hitler'in en büyük gücünün kelimeler olduğu o dönemde kahramanımızın da böyle bir gücü olduğunun henüz kimse farkında değil. Liesel, herkesin hayatına tek tek dokunmaya başlıyor. Tabii onu izleyen ölüm de.
Filme de uyarlanan bu kitabı gerçekten büyük bir keyifle okudum. Bittiğinde üzüldüm desem yalan olmaz. Merak edenler filmini izleyebilir ama ben kesinlikle kitabı tavsiye ediyorum. Ölümün esprili diliyle siz de tanışmalısınız. İyi okumalar :)
Alıntılar:
''Tanrı asla bir şey söylemez. Cevap vermediği tek canlının siz olduğunu mu düşünüyorsunuz?''
''Ben orak falan taşımıyorum. Sadece hava soğuk olduğunda siyah kukuletalı bir pelerin giyiyorum. Beni uzaktan tanımanızı sağlayan kuru kafaya benzer bir yüzüm de yok.''
''Ölümün en iyi dostunun savaş olduğunu söylerler, bu konuda size farklı bir bakış açısı sunayım. Bana göre savaş, sizden imkansızı başarmanızı isteyen yeni patronunuz gibidir.''
''Anlatıcıdan son bir not :
İnsanlar benim lanetim.''
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.