Nasıl yani, gerçekten mi bu kadarı da olamaz diyerek sonuna geldiğim ve empati yapmaya çalışırken çok zorlandığım bir kitap oldu.Biliyoruz ki hepimizin kendimizce büyük küçük sıkıntıları oluyor.Hatta bazen sıkıntımızın olmayışı bile sorun yaratabiliyor. Çünkü bir anlamsızlık bir boşluk hissi, içini dolduramadığımız yavan kalmış duygular ve gelişigüzel yaşıyor gibi hissettiğimiz bir hayatımız olabiliyor.
İnsanın anlam arayışı, aslında kişilerin çok zor şartlarda bile hayata tutunabildiklerini kendisinden beklenmeyecek şekilde güçlü durabildiklerini ve bunu yaparken de esas olanın yaşamlarında bir anlam bulmaları olduğunu anlatıyor.Nazi kamplarında bire bir bu acıları yaşamış olan Victor frankl ,acı çekmenin bile bir anlamı olduğunu söylüyor ve bir terapi yöntemi olan logoterapiyi geliştiriyor.
Zaman zaman ben neden yaşıyorum ki sorularını kendimize sorduğumuzda artık soruş tarzımızı değiştirmem gerektiğini düşündüm. Yaşıyorsam eğer bu hayata ne katkı sağlayabilirim ?Ondan ne alabilirim değil de ona ne verebilirim ?
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.