Kitap bir adamın trafikte kör olmasıyla başlıyor. Yalnız normal bir körlük değil bu. Beyaz bir körlük.Daha sonra bir göz doktoruna gittiğinde adamın gözünde aslında hiçbir şey olmadığı anlaşılıyor. Aynı gün göz doktoru kör oluyor. Göz doktoruna gelen herkesin kör olduğu anlaşılıyor. Bulaşıcı olduğu anlaşılınca hükümet bunun bir salgın olmasından korkarak kör olanları ve körlerle temas edenleri karantinaya alıyor. Göz doktorunun karısı kocasını yalnız bırakmamak için yalan söyleyip aralarına katılıyor. Gittikçe sayıları fazlalaşıyor. Bir gün bir isyan çıkıyor ve dışarı çıkıyorlar. Dışarı çıkınca herkesin kör olduğu anlaşılıyor. İlk başta zorlansalar da yavaş yavaş alışıyorlar ve göz doktorunun karısı onlara yiyecek buluyor ve kendi evlerine götürüyor. Bence kadının kör olmamasının sebebi korkmaması. Herkes paniklerken körleri görünce onun kendi isteğiyle içlerine girmesi. Yazar burada bir ütopya düşlemiş. Ülkenin idari, siyasi, askeri hiçbir şeyi yok. İnsanlar kör olunca her şey karışıyor. Dükkanlar talan ediliyor. Elektrik, su yok. Yiyecek, içecek kısıtlı. Herkes bir grupta lider olmanın peşinde. İnsanlar gittikçe hayvanlaşıyor, vahşileşiyor. Temel ihtiyaçlarını gideremiyorlar. Ülkede kaos, açlık, pislik, zorbalık hüküm sürüyor. Artık insanların tek amacı ne olursa olsun hayatta kalabilmek.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.