Sırayla ilerleyerek okuduğumuz Türk Edebiyatı Klasikleri’nde Mart ayı Efsuncu Baba’nındı. Üç kitap üst üste aynı yazara ait olunca biraz zorladı. Mürebbiye’yi sevmiştim evet, fakat bu kitap bana göre değildi. Çok kısa, hemen bitti, ama sarmadı maalesef. Hatta ne anlattığını ya da anlatmak istediğini anladım dersem yalan olur. Belki de dediğim gibi aynı yazar çok peş peşe geldiği içindir bilmiyorum. Bir tek Agop ve Kirkor’un şivelerini beğendim demeden de geçemem.