2017 yılında Nobel Edebiyat Ödülü almış. Daha mı almasın? O üsluptaki zarafete ne demeli? Sene 1956, Darlington Malikanesi'nde tüm o İngiliz Beyefendilerle/Hanımefendilerle birlikteydim adeta. Aşırı keyif aldım, tebessümle tekrar tekrar okuduğum cümleler hayli fazlaydı. Her ne kadar çocukluğundan beri İlgiltere'de yaşıyor olsa da, dönemin İlgilteresine her şeyiyle böyle hakim yazarın Japon oluşunu ayrı sempatik buldum. 1.Dünya Savaşı'nın diğer büyük kaybedeni Almanya ile de bence ilk kez empati kurdum. Son olarak O, yalnızca bir kitap değil, bir film. (The Remains of the Day,1993) İyi ki okumuşum diyorum ve yoluma devam ediyorum.
·
578 Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
üslupla alakalı yazdıklarınızdan dolayı okumaya değer buluyorum tabi ki arkasından filmini de izlemeliyim
