Kitabın hoş ,sade ve akıcı bir dili vardı. Konusu iş ,aşk ve inanç üçlemesi arasında gidiyordu. Yalnız yazar postmodernist olduğu için sürekli araya girmiş. Kahramanla hatta okurla diyalog yapmış. İç monologlara sıkça yer vermiştir.
"Kendi kendine gelin güvey olmaktır yazarlık" diyor. Bunu fazlasıyla hissettiriyor zaten. Kitabın ucu açık bir şekilde bitiyor. Mesela " Suna Hoca'nın eşine ne oldu? , Suna Hoca köy hayatına devam etti mi ? " gibi sorularım cevapsız kaldı. Genel hatlarıyla beğendiğim ve tavsiye edebileceğim bir hikaye kitabıydı. Sevincini Bulmak