Yunan yazar Nikos Kazancakis, Aleksi Zorba'yla kesişen yolları sonrası yaşadıklarını ve onun yaşayış şeklini, Zorba'nın anısına romanlaştırmış. Roman Girit'te bir deniz kıyısında geçiyor. Tarih boyu iç içe geçmiş Yunan ve Türk kültürünün etkilerini yer yer hissediyoruz kitapta.
Peki kimdir bizim ihtiyar Zorba'mız? Hepimiz gibi hatalar yapan ama pek azımız gibi hatalarından dönüp bambaşka bir yaşayış anlayışını benimseyen özgür bir işçi. Bir 'kağıt faresi' olan yazarımız okuyarak öğrenemediği, hayata geçiremediği şeyleri 'cahil' Zorba'da buluyor ve utanıyor ruhundan. Tabi belli bir yaşa gelmiş ve hayatını hep aynı şekilde yaşamış biri için yüreğindeki zincirleri kırmak ve etrafındaki duvarları yıkmak ne kadar mümkün?
Kitapta Zorba'nın ve bazı yan karakterlerin kadınlara bakış açısı beni rahatsız etti. Bu konuda diğer okurları da uyarmalıyım. Zorba kadınlara düşkün, kendince onları sevip yardım ediyor fakat kadınların çok güçsüz olduğu gibi fikirleri de var. Yine de sevdiriyor Zorba kendini.
Bir sabah güneşi ilk kez görmüş gibi şaşkınlıkla bakıp sevinçle çığlık atmak, kelimeler yetmediğinde raks etmek, özgür olmak, gönlünce gezmek, sevmek, delilik... Zorba hepimiz için bir delilik penceresi açıyor.
Tavsiye ederim.
Bir gün çok güzel, yeşil bir taş görmek için yollara düşebilmek dileğiyle :)
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.