Livaneli’nin şu ana kadar okuduğum bütün kitaplarını beğendim. Huzursuzluk da benim için kaldırması zor bir kitaptı, okurken çok acı çektiğimi hissettim.
Bir şeyleri düzeltmek, insanların acılarını dindirebilmek istedim. Çok akıcı bir anlatım lakin akıcı olmayan bir hikaye idi bana göre, okuması kolay sindirmesi ise benim için bir o kadar zor.
Huzursuzluk; kadına yapılan zulmün, işkencenin, çaresizliğin huzursuzluğu, kendi kültürünü unutup hayatın akışına kapılıp gitmiş olmanın huzursuzluğu, dini, dili, ırkı ne olursa olsun insanın insan olduğunun unutulmuşluğunun acısının huzursuzluğu...