Başından sonuna tahmin edebildigim bir kitap oldu. Herhalde inceliği nedeniyle kitabi hemen bitirdigim icin vermeye çaliştigi duygu atmosferine giremedim. Lennie yumuşak seylere dokunmayi seven, aklı geriden gelen ve inanılmaz guçlü bir karakter. Bu yüzden de dokunduğu şeyleri (fareler gibi) gücünün farkında olmadiğı icin öldürüyor. Kitabın tamamı Lennie'nin bu özelliği üzerine kurulmuş ve aralarda ırkçılığın, yaşlanmanın, engelliliğin insanı yalnizliga ve ögrenilmis caresizliğe sürüklediği konu alınmış. Ve tabiki hayallere sık sık yer verilerek insanın hayalleri sayesinde yaşama tutunduğuna değinilmiş. Dönemine gore bir baş yapıt fakat bir "Sefiller" bir "Suç ve Ceza" değildi benim için.
·
5 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İnsanın hayalleri sayesinde yaşama tutunabildiğini içten bir dille anlatmaktadır, John Steinbeck. Oldukça hüzünlü bir sonu var kitabın.
Bence çok uygun bir sondu, kitap için. Lennie hem duygusallığı hem de buna zıt olan güçlü ve dev gibi oluşu, çocuk aklına sahip olması; bu dünyada yaşaması için uygun biri olmadığındandır.