Rus Edebiyatının önemli kişiliklerinden birisi olan Lev Nikolayeviç Tolstoy; bu kitabında sevginin ve yardımlaşmanın insan yaşamındaki önemine değinmiş. Adeta bireysel mutluluktan çok toplumsal yardımlaşmanın beraberinde mutluluğa yol açtığını bize anlatmak istemiş.
İnsan hayatından mutsuzluğa ve huysuzluğa en çok yol açan durumlardan biri ekonomik sıkıntılardır. Toplumumuzda da çok sık gördüğümüz gibi ekonomik sorunları olan aileler çok sıkıntılar çekmekte, birbirini üzen, huysuz insanlar halini almakta. Huysuz, sinirli insan bunu sadece kişiliğine değil; suratına, ifadesine de yansıtır. Ardına bakmadan çekip gittiğimiz, belki de sevgimize muhtaç canlılara -insan, hayvan farketmez- dönüp bir kez baktığımızda ve yardımımız dokunduğunda hayatınızda bir kırılma noktası gerçekleşecek. Yardımlaşma beraberinde sevgiyi getirir. Sevgi de beraberinde yaşamı bize sunar. Bundan yola çıkarak; sahi insan ne ile yaşar?
Bu kitap için Tolstoy’un “Sevgiye ve Tanrıya Övgüsü” demek istiyorum. Peki gerçekten yaşam böyle midir? “Hayatın anlamı” dediğimiz boşluğa Sevgiyi konumlandıra bilir miyiz? Ben böyle olabildiğini pek düşünmüyorum.
İncelemenin devamı için: ozanlarinoykuleri.com/insan-neyle-yas...
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.