Sefïller
Ve bir kitap daha gözyaşlarıyla kapatılır...
Gerçek “sefalet”in ne olduğu ile gerçek “sefil” in kim olduğunu anlatan romandır Sefiller.
Victor Hugo’nun yıllarca yoksullukla mücadele eden ve annesinin ölümüyle sefaletin eşiğine gelen yaşamından izlerin de bulunduğunu düşündüğüm romanda, konunun işlenişini, karakterleri, kurguyu, üslubu ve anlatımını gerçekten beğendim.
Kitapta;
Yoksulluk ile sefaletin aynı şeyler olmadığını gördüm. Yardım etmek için zengin olmanın gerekli olmadığını öğrendim. İyiliğin kötülükten korkmadığını gördüm. Yoksul olmadığı halde, gözlerini para hırsı bürümüş insanların zavallılıklarını gördüm. Yalancılığı “meslek” haline getirmiş insanları gördüm. Bir yanı zalim diğer yanı kurnaz olan insanları gördüm. Asıl sefil olan insanların kötülük düşünmekten vazgeçmeyen insanlar olduğunu gördüm. Yoksul insanların da soylu olabildiklerini gördüm. Kendine olan saygısını kaybetmemek için doğruları itiraf eden bir adam gördüm. Eski mahkum olan bir adamın üstün ahlak anlayışına hayran oldum.
Aşkın tarifini gördüm. Bir kadının bakışlarının büyüsüne kapılarak duyulan hisler ve sonrasındaki “çıkmaz sokak” misali ruh halleri öyle güzel anlatılmış ki, kalemine hayran oldum Hugo’nun. “Bilmeme” nin yani ilk kez yaşamanın, aşka kazandırdığı gizemi gördüm.
“Sefiller” in mutlaka öncelikli olarak okunması gereken bir roman olduğunu gördüm ve herkese tavsiye ediyorum. Keyifli okumalar dilerim.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.