Yazar:
Victor Hugo
Çevirmen:
Nurten Tunç
Tahmini Okuma Süresi:
40 sa. 46 dk.
Sayfa Sayısı:
1439
Basım Tarihi:
2011
İlk Yayın Tarihi:
1862
Yayınevi:
Oda Yayınları
Orijinal Adı:
Les Miserables
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
ISBN:
9789753853385
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
206 diğer baskı · Tümünü Göster
Sefiller (2 Cilt Takım)
55,7bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2025 · 1724 s.
Sefiller
4.397 okunmaMavi Yelken Yayınları · 2010 · 461 s.
Sefiller
3.715 okunmaBordo Siyah Yayınları · 2003 · 2282 s.
Sefiller
2.671 okunmaKitap Zamanı Yayınları · 2011 · 582 s.
Sefiller
2.516 okunmaDorlion Yayınevi · 2018 · 304 s.
Sefiller (Kutulu 2 Cilt Takım)
2.381 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 6 Şubat 2019 · 1724 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Sefïller
Ve bir kitap daha gözyaşlarıyla kapatılır...
Gerçek “sefalet”in ne olduğu ile gerçek “sefil” in kim olduğunu anlatan romandır Sefiller.
Victor Hugo’nun yıllarca yoksullukla mücadele eden ve annesinin ölümüyle sefaletin eşiğine gelen yaşamından izlerin de bulunduğunu düşündüğüm romanda, konunun işlenişini, karakterleri, kurguyu, üslubu ve anlatımını gerçekten beğendim.
Kitapta;
Yoksulluk ile sefaletin aynı şeyler olmadığını gördüm. Yardım etmek için zengin olmanın gerekli olmadığını öğrendim. İyiliğin kötülükten korkmadığını gördüm. Yoksul olmadığı halde, gözlerini para hırsı bürümüş insanların zavallılıklarını gördüm. Yalancılığı “meslek” haline getirmiş insanları gördüm. Bir yanı zalim diğer yanı kurnaz olan insanları gördüm. Asıl sefil olan insanların kötülük düşünmekten vazgeçmeyen insanlar olduğunu gördüm. Yoksul insanların da soylu olabildiklerini gördüm. Kendine olan saygısını kaybetmemek için doğruları itiraf eden bir adam gördüm. Eski mahkum olan bir adamın üstün ahlak anlayışına hayran oldum.
Aşkın tarifini gördüm. Bir kadının bakışlarının büyüsüne kapılarak duyulan hisler ve sonrasındaki “çıkmaz sokak” misali ruh halleri öyle güzel anlatılmış ki, kalemine hayran oldum Hugo’nun. “Bilmeme” nin yani ilk kez yaşamanın, aşka kazandırdığı gizemi gördüm.
“Sefiller” in mutlaka öncelikli olarak okunması gereken bir roman olduğunu gördüm ve herkese tavsiye ediyorum. Keyifli okumalar dilerim.
Fransız Edebiyatı'nın en önemli romanlarından biri olan Sefiller,romantik akımının etkilerini taşıyan bir eserdir.Araştırmacılar Victor Hugo'nun bu roman üzerinde 14 yıl çalıştığını belirtmişlerdir.Ortaokuldeyken Sefiller'in kısaltılmış hâlini okumuştum, tekrardan okumak ama bu sefer kitabın tamamını okumak çok iyi geldi. Victor Hugo'nun anlatım tarzını,konuyu işleyiş biçimini,adalete bakış açısını çok seviyorum. Şüphesiz ki Sefiller kitabı okuduğum ve sevdiğim en iyi kitaplar arasına girdi.Dilerseniz kitabın incelemesine geçelim:
Jean Valjean fakir bir insandır ve ekmek çaldığı için kürek cezasına çarptırılır,kaçmak istediği için de 19 yıl hapis cezası alır.Daha sonra tanıştığı piskopos sayesinde iyi yürekli,herkese yardım eden,insanların iyiliğini kendi iyiliğinden üstün gören bir insan olacaktır. Piskopos ona gümüş şamdanlarını bırakır...Hayat bir şekilde Cossette ve Jean Valjean'ı karşılaştırır ve Jean Valjean bu kimsesiz kızı himayesine alır. Cossette'in annesini de zaten daha önce tanımaktaydı Jean Valjean. Cossete'i kötü kalpli hancı Theanardierlerden kurtarmaya çalışır.Cossette'in eğitimiyle ilgilenir onu en iyi şekilde yetiştirmeye çalışır..
Cossette sonra Marius'la tanışır ve birbirlerini severler.Tabii evlenmeden önce birçok sorunla karşılaşacaklardır. Evlenirler daha sonra.Kitabın sonunda Jean Valjean ölmeden önce başucunda piskoposun ona verdiği gümüş şamdanlar,Cossette ve Marius vardır...
Kitapta karakterlerin psikolojilerini,ruhsal çözümlemelerini çok iyi bir şekilde yazmıştır Victor Hugo.Kitabı sevmemdeki başlıca etkilerinden biri...
Marius ve Cossette'in aşklarını iki beden arasında değil de iki ruh arasında yaşamaları çok hoştu.Aşk da bu değil mi zaten?Aşk iki bedenin değil, iki ruhun kavuşması zannımca...
Kitaptan en sevdiğim karakter Jean Valjean
Sefiller, sadece bireysel bir kurtuluş hikayesi değil; bir toplumun vicdanını sorgulayan büyük bir eserdir. Her bir karakteriyle, okuyucuyu adalet, iyilik ve insanlık üzerine düşündürür. Zamana meydan okuyan bu eser, edebiyat tarihinin en güçlü toplumsal romanlarından biri olarak kabul edilir.
SefïllerEdebiyat
Sefiller,Victor Hugo'nun tartışılmaz en iyi yazar olduğunu kanıtlayan eseridir.Hugo, karakterleri resmen bir film gibi gözünüzün önüne getiriyor ve onlarla birlikte bir maceraya atılıyorsunuz.Karakterlerin betimlenmesi ve sözlerindeki etkileyicilik sizi büyülüyor.
Vicdan-Tanrı-İhtilal-Sefillik kavramlarına değinen yazar.Olayların akışına göre sizinlede bu konular hakkında düşüncelerini paylaşıyor ve sizinde bu konular hakkında düşünmenizi istiyor.
Jean Valjean,Marius,Fantane gibi karakterleri tanımalısınız düşüncesindeyim.Herkesin okuması gereken bir ŞAHESER.
Victor Hugo, Sefiller'i 1815'te yılıyla başlatıp 1832 Paris Haziran ayaklanmasıyla bitiriyor. Uzun bir zaman diliminin sefillerini uzun detayla anlatılıyor. Kitabı sadece klasik bir roman olarak görmek doğru olmaz. Çünkü dönemin Paris özelinde Fransasının siyasi, tarihi, toplumsal ögeleriyle ilgili derin betimlemeler, eleştiriler ve bilgilendirmeler mevcut.
Romanda çok fazla karakter var takibi başlarda zor olsa da öyle bir kurgulamış ki yazar bir süre sonra her şey yerli yerine oturuyor. Her karakterin kaderinin bağlandığı baş karakter Jean Valjean. Yeğenlerinin karnını doyurabilmek için çaldığı ekmek yüzünden kürek cezası almış bir mahkum.
Kitap Jean Valjean'ın özgürlüğe kavuşmasıyla başlıyor aslında özgür değil çünkü cezasının sonrasında yanından ayırmamasını istedikleri 'tehlikeli ve güvenilmez' kağıdı yüzünden gittiği hiçbir yerde barınamıyor, dışlanıyor taa ki bir psikoposa denk gelene kadar. Psikopos, Jean Valjean'ı evinde misafir ediyor ve diğer hiçkimsenin davranmadığı ölçüde nazik davranıyor fakat maalesef buna karşılık baş kahramanımız psikoposun gümüş şamdanlarını çalıp evden kaçıyor tabi kısa sürede yakalanıp psikoposun evine getiriliyor ama psikoposun şamdanları kendi isteğiyle verdiğini söylemesi bir de üstüne şamdanların kalan parçalarını da getirip vermesiyle Jean Valjean'ın serbest kalması, Jean Valjean için kırılma noktası oluyor hayatını daha erdemli ve dürüst şekilde idame ettirebilmesi için.
Victor Hugo iyi-kötü ayrımını, erdemli davranmayı Jean Valjean üzerinden hayata tutunma çabası içindeki insanlarla birlikte, kolay yoldan yaşamayı seçen para için her şeyi yapabilecek insanları uzun uzun anlatıyor. Hacimsel olarak kalın bir kitap ama sürükleyici. Özellikle ikinci ciltteki Haziran ayaklanmasını okurken bir köşeden izliyormuşum gibi
Kitap ilk olarak bize bir piskoposun hikayesini anlatıyor. Bu piskopos fazlasıyla iyi bir insan ve bu iyiliği nedeni ile çevresinde büyük bir saygı görüyor. Haliyle din ile birlikte yaşıyor ve dinin getirdiği tüm kuralları eksiksiz uyguluyor. Yakın çevresi de dahil olmak üzere kim ne derse desin o bu doğrulardan asla ama asla ayrılmıyor. Piskoposun hikayesini okurken aynı zamanda karakterler ile ilgili detaylı bilgilere de sahip oluyoruz. Tabi çevreyi de tanıyoruz. Ardından eski bir kürek mahkumu olan Jean Valjean, bir hana girer ve bu handa istenmez kovulur. İşte bu şekilde başlar onun istenmeme öyküsü.Jean Valjean sakin bir hayatı hak etse de o hayatı yaşayamayacak kadar kadersiz bir insandır.
Sefiller’in 2012 yapımı bir film uyarlaması var bilmeyenler için yazmak istedim. Les Misérables yani orijinal adı ile yapılmış olan filmini kitaptan sonra mutlaka izlemelisiniz. Kitaba geri dönecek olursam, söyleyeceğim tek bir şey var o da bu eser mutlaka okunmalı.
Puan vermedi·1439 syf.··
Beğendi
·2025 2. kitabı
·44 günde okudu
·Okunma: 02 Aralık 2025 12:13
Bu ve bunun gibi seneler evvel okumuş olduğum pek çok eseri tekrar hatırlamak adına okuyorum. Okumaya başlayınca da ne kadar doğru bir karar verdigimi anladım. Geçmişte hissettiğim herşeyi tekrar hissettim. Kimdir gerçek suçlu? Karnını doyurabilmek için ekmek çalmak zorunda kalan biri mi yoksa halkının temel ihtiyaçlarını dahi gideremeyen bir yönetim mi? Dönemin baskıcı zorba yapısı, halkın fakirliği .. Ve acı olan o dönemden şimdiye çokta birşey değişmemiş olması. Adalet, özgürlük, geçinmek halâ toplum için tartışmaya açık konular. Jean Valjean'ın herşeye rağmen iyi doğru olması da ayrı bir tartışma konusu. Gerçekten bu kadar iyi kalmayı, hep doğru yolu seçmeyi, hatalarımızdan ders almayı başarabilir miyiz? Zamanımızda çok mümkün bir ihtimal değil, bu kadar iyilik ancak kitaplarda filmlerde olur diye düşündürüyor insana.
Bazı kitaplar vardır; kapağını kapattığınızda bir roman değil, bir insan tanımış gibi hissedersiniz. Victor Hugo’nun Sefiller’i işte tam da böyle bir kitap. Sadece bir dönemi değil, insan ruhunun derinliklerini, insan hayatındaki ahlaki dilemmaları gözler önüne seriyor.
Okurken sık sık düşündüm: Bir insan gerçekten değişebilir mi ? Jean Valjean, bu sorunun ete kemiğe bürünmüş hâliydi bu temada. Bir parça ekmek çaldığı için yıllarca cezaevinde yatan bir adamın, iç çatışmaları ile nasıl kendi yolunu bulduğunu izlemekti bu kitabı okumak.
Jean Valjean'ın hikayesini yanında Fantine’in çaresizliği, yoksulluğun insan onurunu nasıl çiğnediğini görüyoruz. Javert 'in kanunlar , adalet ve insan vicdanı arasındaki ikilemlerini okuyoruz.
Cosette’in masumluğu, Marius’un idealizmi, Gavroche’un küçücük bedenine sığan kocaman cesareti… Hepsinin hikayesi sizi içine çekiyor , her biri bir fikir, bir duygu, bir ayna oluyor insan yaşamına...
Kaliteli bir anlatım ,güçlü bir hikayenin yanında kitabın olumsuz yönü ise oldukça uzun anlatımları , betimlemeleri , bazı yerleri atlayarak okudum. 50 sayfa Jean Valjean'ın iç çatışmasını okuduğunuz oluyor. Klasik kitapların tek olumsuz yönü de bu herhalde. Keşke bu kadar uzatılmış olmasaydı. Bir hayat öyküsünü okumak değil de yaşamak isteyenlere tavsiye ediyorum.
Sefiller / Viktor Hugo
Sefiller Victor Hugo
Victor Hugo’nun bu şaheserinde iyilik ve kötülük kavramları, tarih, din, felsefe, siyaset ve aşk var. Kítabın içine dünyayı sığdırmış. Adalet duygusunu sorgulayıp isyan ederken buluyorsunuz kendinizi. Bazen de bir manastırda dua ederken. Döneminin tüm gerçeklerini en ince ayrıntısına kadar kaleme almış ve kendi toplumunu üstü kapalıda olsa eleştirmiştir. Önyargılarımızı bırakmayı ve her ne olursa olsun kötülükleri iyiliğe teşvik etmemiz gerekir.
(Karakterler: Jan Valjean, Javer, Kozete, Fantine, Marius, Piskopos)Edebiyat & Roman
Sefiller Victor Hugo
Victor Hugo’nun bu şaheserinde iyilik ve kötülük kavramları, tarih, din, felsefe, siyaset ve aşk var. Kítabın içine dünyayı sığdırmış. Adalet duygusunu sorgulayıp isyan ederken buluyorsunuz kendinizi. Bazen de bir manastırda dua ederken. Döneminin tüm gerçeklerini en ince ayrıntısına kadar kaleme almış ve kendi toplumunu üstü kapalıda olsa eleştirmiştir. Önyargılarımızı bırakmayı ve her ne olursa olsun kötülükleri iyiliğe teşvik etmemiz gerekir.
(Karakterler: Jan Valjean, Javer, Kozete, Fantine, Marius, Piskopos)İtirazım Var! Hem de Her şeyeEdebiyat
Eser için söylenecek o kadar çok söz var ki incelememi yazarken yazılarımı toparlamak için günlerimi vermem gerekti.
Bu eseri uzun bir tren yolcuğu gibi düşünün, koltuğunuza oturmuş pencerenize yansıyan manzarayı izliyorsunuz. Yolculuğunuz içerisinde birçok durak olacak, her durağınızda ayrı bir yer görecek ayrı bir duygu yaşayacak ayrı birşeyler öğreneceksiniz. Kimi zaman tarihe tanıklık ederken kimi zaman yaşamın en acımasız noktalarını soluyacaksınız. Yeri gelecek toplum denen olguların en kötümser yargılarını hissedecek yeri gelecek insanlığın manasını arayacaksınız. Hepsi bu kadarla bitmeyecek uzun düşüncelere dalacak ve birçok şeyi sorgulayacaksınız...
O halde lokomotifi çalıştırıp bu elzem yolculuğa çıkmak için incelememize geçelim.
Hugo eserinde birçok konuya değinsede özellikle altını çizdiği meselelere eser içerisinde ayrı bir yer tutmuştur.
Bu sebep ile öncelikle ilk duraklarımızı eserin ana konuları üzerinde yapacağız
1. Durağımız: Dönemin Mevcut Kilisesi (Ruhban sınıfı) ve Aristokrasi içerisindeki Nepotizm olgusu, seküler bir bakış açısıyla eleştirilmiş. Eleştirinin hikaye içerisindeki entegrasyonu ise eleştirilecek olguya istinaden yaratılan anti karakterler ile yapılmıştır. Merak etmeyin incelememizin ilerleyen kısımlarında tüm karakterlere değineceğiz.
Ek bilgi:
Martin Verga Tarikatı dönemin dinsel yobazlık mevcudiyeti için önemli bir örnekleme olmuştur. Her ne kadar dönemin kilisesi eleştirilmiş olsa da ağırlıklı olarak Hristiyanlık misyonerliği de anti karakterler ile yansıtılmış.
2. Durağımız: Tarihsel Vurgular
Özellikle Fransız Devrimi Sonrası Mevcut Durum Yani Monarşi - Cumhuriyet arası mekik dokuma dönemine büyük bir yer ayrılmıştır. Bu noktada yazarımız bizlere siyasi görüşünü yansıtmıştır. Gençliğinde şiddetli bir kral yanlısı olsa
Yazar Hakkında
Victor HugoYazar · 87 kitap
Victor Hugo 26 Şubat 1802'de Fransa'da doğdu. Liseyi bitirdikten sonra kendini tümüyle edebiyata adadı. 1824 yılında Fransız coşumcularının (romantikler) yayın organı olan La Muse Française dergisini kurdu. Cenacle adını taşıyan coşumcu sanatçılar çevresinin üyesi ve onun odak noktası oldu. 1830-1843 arasında en verimli dönemlerinden birini yaşadı. Romanları, tiyatro yapıtları ve şiirleriyle başarıdan başarıya koştu. 1831'de Notre Dame de Paris (Paris'in Notredame Kilisesi) adlı büyük romanını yayımladı. 1841 yılında Fransız Akademisi'ne üye seçildi. Çok sevdiği kızı Leopoldine'nin 1843'de kazayla boğularak ölmesi üzerine 1852'ye dek yeni yapıt vermedi. 1848 Devrimleri'nden sonra parlemento üyeliğine seçildi. 3. Napoleon'un hükümet darbesini engellemeye çalıştı, başaramayınca 1851 yılında Belçika'ya kaçmak zorunda kaldı.
Ateşli bir demokrasi ve cumhuriyet yanlısı olarak imparatorluk rejimini eleştiren yapıtlar yazdı. 1855-1870 arasını küçük bir İngiliz adası olan Guernsey'de geçirdi. O dönem yazarlığının en üretken yılları olmuştur. 1862 yılında başyapıtı olan Les Misérables (Sefiller) adlı romanını yayımladı. Bunu 1866'da Les Travailleurs de la Mer (Deniz İşçileri) ve aynı yıl L'Homme qui Rit (Gülen Adam) gibi önemli romanları izledi.
Fransa'da Cumhuriyet yeniden kurulunca Paris'e döndü. Ulusal Meclise seçildi. Artık Fransa'nın en gözde kişilerinden biriydi. Paris Komünü'nün ezilmesinden sonra komüncülerin bağışlanması için çok uğraştıysa da sonuç alamadı. Giderek siyasal ve toplumsal yaşamdan elini eteğini çekti.
1885 yılında ölüm döşeğinde iken; "Tanrı'ya inanıyorum, ahirete inanıyorum; fakat hiçbir kilise papazını başımda istemiyorum. Beni seven bütün dünya insanlarının gönülden dualarını bekliyorum. Bu benim için kafidir." diyerek 22 Mayıs 1885 yılında hayata gözlerini yummuştur.
