1793 Devrimi
Victor HugoYazar:
Victor Hugo
Çevirmen:
Ester Yanarocak
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 60 dk.
Sayfa Sayısı:
494
Basım Tarihi:
Aralık 2007
İlk Yayın Tarihi:
1874
Yayınevi:
Bordo Siyah Yayınları
Orijinal Adı:
Fransızca: Quatrevingt-Treize
ISBN:
9786053541097
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
16 diğer baskı · Tümünü Göster
1793 Devrimi
472 okunmaBordo Siyah Yayınları · Aralık 2007 · 494 s.
Doksan Üç
272 okunmaİletişim Yayıncılık · Ocak 2018 · 443 s.
1793 Devrimi (2 Cilt Takım)
21 okunmaKarbon Kitaplar · Haziran 2020 · 550 s.
Doksan Üç
19 okunmaBilge Klasik Yayınları · 1986 · 469 s.
93 İhtilali
17 okunmaDoruk Yayınları · 2010 · 388 s.
93 Devrimi
18 okunmaAlfa Yayınları · 2 Ağustos 2023 · 504 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
RETROSPEKTİF VİCTORTarih
Yaşadığı dönem boyunca siyasetle yakın temasta olan Victor Hugo, tüm kitaplarında olduğu gibi, roman ve tarih olgularını iç içe geçirerek, retrospektif bir çalışma sunmuştur. Sefiller'de yaşadığım tarihi bilgi doyumu ile kurmaca dünyanın bağıntısı hissini bu kitapta daha yoğun tatma fırsatı buldum. Kişisel gelişim açısından oldukça büyük bir adım atma fırsatı yakalarken, kurmaca dünyanın akışı ile okunulabilir bir roman hissiyatı vermektedir. Devrimin Victor Hugo'nun gözünden sunumu denebilir. Peki, devrimde babası komutanlık yapmış bir yazarın gözünden devrimi okumak ne kadar objektif bir bakış açısı sunar bize? 
1793 Devrimi
1793 Devrimi
Demir Ökçe ve 1793 Devrimi kitapları benim ergenliğimin en önemli iki kitabıdır. Aradan yıllar geçse de tekrar tekrar okurum. Her defasında aynı lezzeti alırım. Aynı coşkuyu hissederim. Demir Ökçe'yi ilk okuduğumda 15 yaşındaydım. Solculuk bir ütopyaydı, ilk defa ayaklarım o zaman yere bastı. Victor Hugo'nun bu eşsiz eserini Bordo Siyah'ın 2008 baskısında okumuştum ve ondan sonra bir daha hiçbir baskısına bakmaya tenezzül bile etmedim.
Bence Bordo Siyah'ın en iyi iki çalışması bu kitaplar. Çeviri çok iyi ve ayrıca dipnot kısımlarıyla okuru resmen politik olarak eğitiyorlar. Ben devrimin meşhur üçlüsünü (Robespierre, Danton ve Marat) bu kitapla tanıdım. 18 yaşındaydım. Jack London'dan solculuğa dair bir şeyler öğrendiysem, 1793 Devrimi sayesinde Jakobenizmi ve Robespierre'i tanıdım. Her geçen yıl Robespierre hakkında daha çok şey okudum, öğrendim. Neredeyse 200 yıl boyunca kendi ülkesinde unutulan Robespierre birçok devrimin ilham kaynağı olmuştur. 
Ayaklar Baş Olunca kitabını mutlaka okuyun. Robespierre'i daha iyi tanımak için 
Robespierre ve 
Ölümcül Saflık bu iki biyografiyi de okumak lazım.
Bin yıllık monarşiyi yıkmak, yerine insan haklarını temel alan Cumhuriyeti kurmak, tüm Avrupa'yla savaşmak, kendi halkı tarafından giyotine gönderilmek... İnanılmaz bir hayat hikayesi. Robespierre hayata gözlerini yumduğunda henüz daha 36 yaşındaydı. İnanabiliyor musunuz kısacık ömrüne sığdırdıklarına. Evet her devrim önce kendi evlatlarına yer. Her devrim başlangıçta sorunludur. Ama özünde yatan fikre ve inanca odaklanmak lazım.
Buraya kadar kitabı anlatmak yerine kitabın dayandığı olayı, fikirleri ve kahramanları anlatmak istedim. Fransız Devrimi üzerine yapılacak çok okuma var. Ama roman dediğinizde ilk akla gelen bu kitap olmalıdır. 1793 yılında Vendee'de yaşanan iç savaşı ve soykırımı anlatıyor. Victor Hugo
Sefiller ve Notre Dame’ın Kamburu’ndan sonra okuduğum üçüncü Victor Hugo kitabı ve Sefiller’den sonra en sevdiğim. Neden kıyıda köşede kalmış bilmiyorum, ben okurken Sefiller’den aldığım hazzı aldım. Hugo, Doksan Üç’te Fransız Devrimi’ni anlatıyor bize ve bunu yaparken hem devrimcileri hem kralcıları çok yerinde ve tutarlı bir şekilde eleştiriyor. Bu eleştiri son derece dengede ve yazarın hem duruşuna hem üslubuna hayran oldum yine okurken. Kurgu muazzam, Hugo’nun hiçbir kitabında bir olay havada kalmıyor, hepsinin bir nedeni var ve birbirine dahiyane bir şekilde bağlanıyor. Karakterlerin gerçekçiliği büyüleyici. Tarihin önemli olaylarından birini Hugo’nun kaleminden okumak harikaydı. Dostoyevski’nin Ecinniler’ini anımsattı bana Hugo’nun eleştirileri. Mutlaka ama mutlaka okuyun.
Puan vermedi
Neler söylenir ki! Victor Hugo'ya tekrar tekrar hayran kalmamak elde değil. Baştan sona heyecanlı ve adrenalinli anlatımıyla sizi sarıp sarmalıyor. Kâh düşündürtüyor kâh yüreğinizi burkuyor. İhtilalin baş aktörlerin etrafında şekillenen olay örgüsünü gerçekten gözlerinizle tekrar yaşıyormuşsunuz izlenimi uyandırıyor. Hugo'nun yaptığı mekân tasvirleri inanılmaz. O kadar mükemmel betimlemeler ki mekân ile kişilerin birbirleriyle olan ahengi çok başarılı.
Puan vermedi·494 syf.·
2018 89. kitabı
Mence Viktor Huqo cox qarisiq psixologiyada olub,amma yene de merhemeti teblig etmesi xosuma geldi.Cunki merhemet olmazsa,diger hec bir seyin menasi yoxdur,qanunlar ucun yasamiriq,daha yaxsi heyat ucun qanunlari yasadiriq,sadece..Amma o qanunlar merhemet hissimizi oldururse,ne ise yarayarlar ki?Hoven ele bir xarakterdir ki,heqiqeten de onu cox sevirsen,amma etdiyi muthis sehv idi,cunki Lantenak bundan memnun qalacaq qeder gucludur..Hoven ise zeifdir,cunki merhemet hissi geleceyi gormesine mane oldu,butov bir mefkureni tehlukeye atdi..Amma olume layiq deyildi,Hoveni olume mehkum eden qanuna haqq qazandirmaq olar,amma sevmek olmaz,sevilmeyen sey ucun ise savasmaga deymez..
Bir kez daha vurgulamak istiyorum; Victor Hugo muhteşem bir yazar. Şunu da belirtmek isterim ki kitaplarının sonunu mutlaka okuyun.
Victor Hugo kitaplarının özellikle düşünce ve yorum kısımları çok güzel.
Fransız Devrimi'ni daha iyi anlamak için almıştım kitabı. Gerçek kişilerle, devrim tarihini daha iyi anlama fırsatı buluyorsunuz. Meclis'teki iç konuşmalar kitabı biraz durgunlaştırsa da, genel olarak son derece hareketli ve o günün şartlarını çok iyi yansıtan bir kitap.
XIV. Louis'nin tüm ülkenin yönetimini kendi özel sarayı olarak yaptırdığı Versay'a taşıması sonucu burjuvazinin aslında halkın menfaatine ters bir ideoloji olduğunun anlaşılması ile başlayan ve XVI. Louis ile Marie-Antoniette arasındaki sansasyon dolu evlilik ile zirve yaparak çöken monarşi zihniyetinin insanlarda sebep olduğu arayışları, Victor Hugo o kadar güzel bir dille ifade ederek Fransız İhtilali ihtiyacına vurgu yapıyor ki; bir an Hugo'yu misyoner zannedebilirsiniz. Ancak satırlar ilerledikçe Fransız İhtilali ve özellikle de sebep olduğu kontrolsüz vahşeti eleştirdiği zaman ise ne kadar objektif olduğunu fark edeceksiniz.
Aslında söylenecek çok fazla şey var fakat insan ve toplum ideolojisini, duygusal ikilemler söz konusu olduğunda vicdan faktörünün etkisini, topluma karşı sorumlulukların başında toplumun özgürlüğünün olması gerektiğini anlamak ve tüm dünyada siyasi evrimin dönüm noktası olan Fransız İhtilali'ni doğrusu ve yanlışı ile görmek istiyorsanız bu eşsiz eseri muhakkak okumalısınız. Bana göre tek bir eksik nokta var, daha doğrusu yarım kalan bir husus... Victor Hugo'nun sadece kısacık bir paragraf da olsa en sonda Lantenac'ın hayatının akıbetine yer vermesi ve okuyucuyu bunu düşünerek kendini yiyip bitirmemesini isterdim.
Viktor Hugo, Viktor Hugo'dur. Bu kitap, yazarın ustalık eseri olup, yazımdaki beceriyi her satırda görüyorsunuz. Tarihsel olayları konu edinen kitapları edebi içerikte başarıyla kaleme almak her yazarın harcı değildir. Yazar bu kitabında zor olanı kolayca başarmıştır. Özellikle son bölümde, iki ana karakterin; Gauvain ile Cimourdain'in fikirsel çarpışmaları çok etkili bir şekilde verilmiş. Bu arada, kitabı yayınlayan kurum da doğru bir şey yaparak, kitabın giriş bölümünde Fransız ihtilalinin tarihi öyküsünü ana hatlarıyla vermiş. Bu bilgileri okuyan okur, kitaptaki kurgunun içine daha kolay girebiliyor. Hak ve özgürlüklerin miladı kabul edilen Fransız ihtilali hakkında çok şey öğreneceğiniz başarılı bir eser.
Fransız devrimi esnasındaki icsavasi anlatan eser keyifli bir okuma ve iyi bir dönem incelemesi vaadediyor. Okumakta fayda var. Zaten yazarın sihirli kalemi ile bir kere tanisirsaniz vazgeçmeniz zor olacak.
Yazar Hakkında
Victor HugoYazar · 87 kitap
Victor Hugo 26 Şubat 1802'de Fransa'da doğdu. Liseyi bitirdikten sonra kendini tümüyle edebiyata adadı. 1824 yılında Fransız coşumcularının (romantikler) yayın organı olan La Muse Française dergisini kurdu. Cenacle adını taşıyan coşumcu sanatçılar çevresinin üyesi ve onun odak noktası oldu. 1830-1843 arasında en verimli dönemlerinden birini yaşadı. Romanları, tiyatro yapıtları ve şiirleriyle başarıdan başarıya koştu. 1831'de Notre Dame de Paris (Paris'in Notredame Kilisesi) adlı büyük romanını yayımladı. 1841 yılında Fransız Akademisi'ne üye seçildi. Çok sevdiği kızı Leopoldine'nin 1843'de kazayla boğularak ölmesi üzerine 1852'ye dek yeni yapıt vermedi. 1848 Devrimleri'nden sonra parlemento üyeliğine seçildi. 3. Napoleon'un hükümet darbesini engellemeye çalıştı, başaramayınca 1851 yılında Belçika'ya kaçmak zorunda kaldı.
Ateşli bir demokrasi ve cumhuriyet yanlısı olarak imparatorluk rejimini eleştiren yapıtlar yazdı. 1855-1870 arasını küçük bir İngiliz adası olan Guernsey'de geçirdi. O dönem yazarlığının en üretken yılları olmuştur. 1862 yılında başyapıtı olan Les Misérables (Sefiller) adlı romanını yayımladı. Bunu 1866'da Les Travailleurs de la Mer (Deniz İşçileri) ve aynı yıl L'Homme qui Rit (Gülen Adam) gibi önemli romanları izledi.
Fransa'da Cumhuriyet yeniden kurulunca Paris'e döndü. Ulusal Meclise seçildi. Artık Fransa'nın en gözde kişilerinden biriydi. Paris Komünü'nün ezilmesinden sonra komüncülerin bağışlanması için çok uğraştıysa da sonuç alamadı. Giderek siyasal ve toplumsal yaşamdan elini eteğini çekti.
1885 yılında ölüm döşeğinde iken; "Tanrı'ya inanıyorum, ahirete inanıyorum; fakat hiçbir kilise papazını başımda istemiyorum. Beni seven bütün dünya insanlarının gönülden dualarını bekliyorum. Bu benim için kafidir." diyerek 22 Mayıs 1885 yılında hayata gözlerini yummuştur.
