Kendi hayatında figüranı oynuyorum
Teşekkürler Allah’ım.
Ölümle hayat arasında köprü kuracak kadar çok olumsuz kelime biliyorum
Ölümle hayat arasında oyuncak olacak kadar çok sevgi.
Her gece evinden işe gider gibi çıkıp hayattan ölüme giden
Güneşle birlikte işten eve döner gibi
Ölümden hayata dönen adamları anlatan
Çok masal biliyorum.
Ücra köşelerinde paragraflarının
Hüzün bıçağını masaya sürüyor uzun uzun
Ben suskunluğun kanla eşdeğer olduğu bir yerde
Kuyuların bile dışladığı bir Yusuf’um. 
Yazacağım düşünceleri yakalayamıyorum. Ellerim ağır kalıyor. Belki sana aşığımdır? Bu benim için korkunç bir şeydir. Kendimi yalnızlığa alıştırabilirsem bu çağın peygamberiyim.