Badem ağacı,uzun zamandan beri okuduğum en etkileyici ve en hüzünlendiğim kitaptı.Normalde filmlerin kitaplara nazaran duyguyu daha iyi yansıttığını düşünürüm fakat badem ağacında durum farklıydı.Kitap bittiği zaman sanki bütün kitabı izlemiş o anları görmüş gibi hissediyorsunuz.
Israilin;Filistini bombalamaya başlamasıyla beraber Filistin halkı evlerini,işlerini ve en kötüsü de çocuklarını anne ve babalarını kaybetmeye başlarlar.Kitabın baş karakteri Ahmed Hamid daha on iki yaşındayken dünyanın kötülüklerini yaşamaya başlar ve bu kötülükler ne yazık ki Filistinli bir Arap olduğu için peşini bırakmaz.Ahmed Hamid üstün bir zekaya sahip olduğu için matematik öğretmeninin ona olan desteği sayesinde okuluna devam eder ve kendisini geliştirmek için kendini en sevdiği derslere; matematiğe ve fiziğe adamaya başlar.
Bence kitaptaki en önemli karakter Ahmed Hamidin babası idi.Oğluna olan inancı ve şiddetten yana değil barıştan yana olması Ahmedin çok daha iyi bir insan olmasını,özgüven kazanmasını,kendini geliştirebileceğine olan inancını ve en büyük başarıları kazanmasını sağladı.
Fakat asıl üzücü olan ise kitabı bitirdiğiniz zaman aslında bu kitaptaki olayların yıllardır gerçek olduğunun kafanıza dank etmesi.İnsanların her gün sırf nefret uğruna can vermesi,açlık yokluk içinde yaşamlarını sürdürmeleri ya da bazılarının hayattan umudu kalmayıp kendini ölüme mahkum etmeleri..Keşke Filistinde ve zulme maruz kalan tüm ülkelerdeki bütün çocuklar Ahmed Hamid kadar şanslı olabilse ve hayatını değiştirebilme imkanını yaratabilse...
Badem Ağacı 
Michelle Cohen Corasanti
Badem Ağacı Michelle Cohen Corasanti
·
3 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.