“Bu yerlerde trenler doğudan batıya, batıdan doğuya gider gelir.. gider gelirdi...”
Her bölüm başında bir şarkı nakaratı gibi okuduk durduk bu cümleyi. Sanırım kitabın özü bu cümle. Birileri ölse de savaşlar da çıksa aşklar da yaşansa ayrılıklar da ve hatta uzaydan bambaşka medeniyetler de gelecek olsa (abartmıyorum) o trenler hep gidip gelecek kısaca dünya hep dönmeye devam edecek...
Ben bu kitapta Yedigey’den çok şey öğrendim çook. Vefayı, dostluğu, zorluklara göğüs germeyi, asır değişse de insanlar farklı düşünse de geleneklerine sarılmayı, çocuk sevgisini ve aşkı...
Aytmatov’un okuduğum ikinci eseri. Daha önce Beyaz Gemi’yi okumuştum ve yazarın tüm kitaplarını okuma kararı aldım o kitapla. Çünkü Aytmatov; yalın diliyle, küçük insanlardan çıkardığı büyük hikayeleriyle ve bence en önemlisi duyguları insana aktarabilmesiyle en önemli yazarlardan biri oluyor.
Cengiz Han’a Küsen Bulut bu kitabı tamamlayan esermiş onu da hemen okumaya başlıyoruz :)
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.