"insanlık tarihi davetsiz misafirleri sevmezdi; kahramanlarını kendi seçer, ne kadar usandırıcı bir çabaya girerlerse girsinler hakkı olmayanları acımasızca geri çevirirdi; talihin ilerlemekte olan arabasından düşen kişi, arabaya bir daha yetişemezdi."
•Ne kadar yüksekteyseniz dibe vuruşunuz o kadar canınızı acıtır. Madam de Prie'nin başına gelen de tam olarak buydu... Bir zamanlar Fransa'ya hükmeden, herkes tarafından saygı ve korku ile karşılanan, maddi - manevi her anlamda özgür ve mutlu olan bir kadının, kral tarafından Paristen dinlenmek için (!) uzaklaştırılmasını ele alan oldukça güçlü Zweig kitaplarından biriydi. Madam'ın bu çukurdan çıkmak için çırpınışlarını, her hareketinde biraz daha dibe batışını, depresif ruh halinin günden güne kötüleştiğini okudum ve hissettim. Güzeldi, düşündürdü... Ben olsaydım ne yapardım diye sordum kendime, o koşullarda olmasam bile şu an olduğumdan daha kötü bir duruma gelseydi, bilemiyorum...sanırım en başta bende depresif korkunç bir ruh halinde olurdum ama sonra kendimi toparlar ve olduğum yeri güzelleştirmeye çalışırdım zaten şu anda da hepimizin yaptığı bu değil mi? Olduğumuz yeri güzelleştirmek, kendimizi mutlu hissetmek için fedakarlıklar yapmak... Kısacası benim için güzel bir kitap oldu. Tek oturuşta okudum, tavsiye ediyorum🧡
··
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.