·
5 Gösterim
16 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
14. Bölüm de bitti. Özellikle bu bölümde Nevzat Erkmen'e ettiğim küfürlerden Edirne'den Kars'a yol olur -olmadı Dublin'e.
Şöyle bölüm başlangıcı mı olur ya "Kendilerine akıl ihsan olunmuş faniler içün en menfaatbahş fraz edilen mevzuların kaffesine müteallik ol allameler bu doktrinler arasında insan zihninde en muteber mevkii işgal etmesi iktiza etmesi hasebiyle biteviye seyrederler ve ittifakı umumiyeyle beyan eylerler kim diğer şerait musavi oldukta bir milletin ikbali eksikliği azim bir şer bereket kim mevcudiyeti velut tabiatin en nafiz bir nimeti olan tenasülün idamesine verdiği ehemmiyetin tekamülü nisbetinden gayri hiçbir harici ihtişamla tesirli bir şekilde beyan edilemez ve alemşümul...."
Bu paragraf daha uzar gider, göreceğiniz üzre sayın çevirmen yememiş içmemiş 47 sayfalık bölümü yarı Osmanlıca, yarı Türkçe kendince çevirmiş. Güzelim bölüm Erkmen'in über egosuna heba olmuş.
Turhan Bey, bu yorumlar karşıma çıkınca merak edip araştırdım biraz. İki çevirmenin kıyasının olduğu bir site çıktı. Ve benim şahsi düşüncem ikincisinin birincisinden daha iyi olmadığı yönünde. Beğenmedim cümleleri, bir de siz bakın. Ya da ben eskiyim o da olabilir.
Türkçe üçüncü bir seçenek olmadığı için iki çeviriyi yan yana koyup bir ondan bir ondan okumak gerek gibi. (Nerde o bolluk :))
sabitfikir.com/elestiri/ulysse...
Biraz baktım da dediğiniz gibi ikisi de birbirinden beter. Sadece parçalardan gördüğüm kadarıyla Armağan Ekici çevirisi sanki burun farkıyla önde gibi. Fakat ikisi de kötü gördüğüm kadarıyla. Mümkün olsa ikisiyle de konuşmak isterdim, çevirirken neyin kafasını yaşadılar acaba.
Niyet ettim, niyet eyledim Ulysses'i okumaya hemi de sözlüğü olmadan.
Dünyanın en zor okunan kitabı olarak bilinen, çoğunluk kısmı bilinç akışı tekniğiyle yazılmış bir kitabı daha ne kadar zorlaştırırım diye adeta 27 yıl düşünüp taşınmış Nevzat Erkmen. Epi topu 3 bölüm bitirdim (kitap 18 bölüm). Şu kelimelere bakar mısınız; Imızganma, kıya, uruk, hurufat, kokoroz, deprenen, muttasıl, kavza, meddücezrin, çalak, kırınmak, berkitme, karmanyolacı, silahendazı, kiplik, direysel, kavkılar, istinga etmek, eştözlü (hepsini yazmadım, bunların haricinde bir sürü daha böyle kelime var).
Üstüne üstlük, bir sürü Latince, İngilizce, Fransızca ve Almanca kelimeyi de sevgili çevirmenimiz olduğu gibi bırakmış ki kitabı bir de sözlüğünden okuyalım. Sanki kuran okuyoruz tefsiriyle.
Tüm bunlara rağmen Joyce, öyle güzel bir kitap yazmış ki, roman güzel gidiyor. Özellikle bilinç akışından hikaye anlatışa geçişleri ve sonrasında tekrar bilinç akışına dönüşleriyle. Aslında bu tarz okumaya alışık okurlar için o kadar da zor görünmedi bana -tabii ki şimdilik, daha yolun başındayız.
4 Bölümle birlikte Mr. Bloom girdi sahneye. Bilinç akışında takla atmaya devam. Çok sevdim seni be Ulysses çevirmenine rağmen.
Reklam
Çevirmenine, bu dünya edebiyatının en zor kitabını Türkçe'ye çevirerek büyük bir işi başaran adama her sayfada içimden ayrı küfürler sıraladım. Joyce'un ne dediğini değil çevirmenin ne dediğini anlamak zor.
Kitabı 10 haftalık uzun bir süre sonrasında bitirdim. Son bölüm 45 sayfalık noktası, virgülü olmayan bilinç akışı şovuydu. Devamı incelemeye ve kısmetse Armağan Ekici çevirisinden okumaya...