Puan vermedi·266 syf.··
Beğendi
·2019 7. kitabı
·16 günde okudu
·Okunma: 27 Nisan 2019 20:57
Harika bir distopya!
Okurken ister istemez yazarın hayal gücüne hayran kalıyorsunuz. Ama aslında Huxley'nin hayal gücünden çok olası tehlikeleri fark ederek yazdığını anlıyorsunuz.
Öyle bir dünya ki; henüz doğmadan -gerçi zaten doğmuyorsunuz, şişeden çıkarılıyorsunuz- belli bir sınıfa ayrılıyorsunuz, ait olduğunuz sınıfa göre işlemlerden geçiriliyorsunuz ve dünyaya geldikten sonra da sınıfınıza göre korkunç detaylı bir şekilde şartlandırılıyorsunuz. Toplumsal istikrarı yakalayabilmek için sanattan, felsefeden, dinden, bilimden ve hatta aile kavramından bile fedakârlık eden bir sistem var karşınızda. Anne, baba, sevgi gibi kavramların müstehcen görüldüğü bir dünyaya uyanıyorsunuz ve işin en kötü tarafı da bu kavramların eksikliğini hissetmiyorsunuz çünkü zaten bu kavramların yarattığı duyguları bilmiyorsunuz.
Mutsuz değilsiniz çünkü bu şartlandırılma döneminde size neyi sevip neyi sevmediğiniz, neyin güzel olup neyin çirkin olduğu tek tek öğretiliyor. Siz de ömrünüz boyunca bunları sevdiğinizi sanarak mutlu bir şekilde yaşıyorsunuz.
İşin ilginç yanı istikrarı bozacağı düşünüldüğü için hamile kalıp çocuk doğurmuyorsunuz ama ihtiyacınız olduğu zaman yapay hamilelik tedavisi alıyorsunuz. Veya bu dünyada sinirlenmiyorsunuz, mutsuz olmuyorsunuz ama fizyolojik olarak bunları yaşamanız gerektiği için ayda bir adrenalin alıyorsunuz. Yani aslında insan doğasında bunların olması gerektiğini biliyorsunuz ancak aynı zamanda karşı çıkıyorsunuz çünkü toplumsal istikrarın bireyden önce geldiğine inanıyorsunuz..
Kısacası bu distopyada elinizden mutsuz olma hakkınız alınıyor, kendiniz olma hakkınız alınıyor.
*Kitaptan çok sevdiğim bir kısmı ekleyerek bitirmek istiyorum incelememi (dikkat spoiler :))
+ Ölümlü ve naçizane olanla karşılamak yazgıyı, meydan okumak ölüme ve tehlikelere, bir yumurta kabuğu için bile olsa. Bunun bir anlamı yok mu sizce? Tanrı bir yana, şüphesiz Tanrı bir gerekçe olabilirdi bunlara. Riske girmenin bir anlamı yok mu?
- Hem de büyük anlamı var. Erkek ve kadınların adrenallerinin ara sıra uyarılması gerekmektedir. Kusursuz sağlığın koşullarından biridir. Yapay Şiddetli İhtiras. Düzenli olarak ayda bir kez. Bütün sisteme adrenalin pompalarız. Korku ve hiddetin eksiksiz fizyolojik eşdeğeridir. Desdemona'yı öldürmenin ve Othello tarafından öldürülmenin bütün güçlendirici ve faydalı yanlarını verebiliyoruz, yan etkileri de olmuyor.
+ Ama ben yan etkileri severim.
- Biz sevmeyiz. Biz her şeyi keyifli yapmayı yeğleriz.
+ Ben keyif aramıyorum. Tanrı'yı istiyorum, şiir istiyorum, gerçek tehlike istiyorum, özgürlük istiyorum, iyilik istiyorum. Günah istiyorum.
- Aslında, siz mutsuz olma hakkını istiyorsunuz.
+ Öyle olsun, mutsuz olma hakkını istiyorum.
- Eklemek gerekirse, ihtiyarlama, çirkinleşme ve iktidarsız kalma hakkını da istiyorsunuz; frengi ve kansere yakalanma haklarını, açlıktan nefesi kokma hakkını, sefil olma hakkını, sürekli yarın ne olacak korkusu içinde yaşama hakkını, tifoya yakalanma hakkını ve her türden ağza alınmaz acıyla işkence çekerek yaşama hakkını da istiyorsunuz.
+ Hepsini istiyorum.
- Hepsi sizin olsun.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.