Bir kuşu alnından öperken vuruldum.
Aktı kanım, serin bir geceyi kucaklarken.
Karanlık kuyulardan içtim ölümü.
Ölmedim, bekledim geleceksen.
Çürüdüm kendi yapraklarımla ,
bir yaz günü girip kış mezarlarına.
Dokundum uzaklıklara, geceye ve sana
bir perçem gibi düşmek için alnına.
Tuğrul Tanyol
Sayfa 165