Giriş Ermenilere özgü bir dille orta oyunu tadında Agop ve Kirkor ‘ un dostça Karagöz-Hacivat’ vari atışmalarıyla ve Binbirdirek ‘ gölgelerinde Enveri’ nin ortaya çıkışı ile başlıyor.
Hüseyin Rami’ nin okuduğum ikinci kitabı bu. İlki Gulyabani idi. Ortak özellikleri karakterlerin bol esprili deyişleri oldu. Yanlış anlamalar ve karakterlerin bazılarının saflığı kitaba sevimli ve sempatik bir hava sağlıyor.
Genelde okurken yüzümde bir gülümseme gezerken , bazen de kahkahamı tutamadım.
Diyaloglar ve espriler genellikle halk diliyle aktarılmış. Anlamını bilemeyeceğiniz dönem kelimeleri varsa da anlamları hemen sayfa altında yer alıyor. Zaten yazar da şatafatlı kelime ve cümleleri hiç kaçırmayıp hemen yanlış anlaşılma konulu esprilere çeviriyor. Yazar komik bir dille dönem toplumunu hicvetmiş.
Yazarın hiç evlenmediğini, yemek yapmayı, özellikle reçel ve dondurma, örgü ve dantel örmeyi sevdiğini, sokağa eldivensiz çıkmadığını, kapı kulplarına dokunamadığını öğrenmek beni çok şaşırttı.
Kendine özgü bir adamın dilinden kendine özgü karakterleri ile işlenmiş kitaplar.
Yazar finalde birkaç kelimeyle de olsa isyanını belirtiyor.
Son zamanlarda güldürülmek daha zor.
Bu nedenle öneririm.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.