SPOİLER İÇERMEMEKTEDİR :)
Dünya çapında tanınan ve yazara Nobel Edebiyat ödülünü getiren bu kitap eminim ki toplumun yargılarının otantikliği ile birçok ülkede beğenilmiştir.
Bizim ülkemizin insanları ise eminim ki okurken bol bol küfretmiş lanet etmiştir.
Marquezin ne kadar büyük bir yazar olduğunu tekrardan anladığım baştan sonra akıcılığından hiçbir şey kaybetmeyen bu şahane eserde ben de bir cinayete tanık oldum sanki.
Analizler çok çarpıcı. Bir insanı öldürmenin en zor şey olduğunu söyleyen ikizlerden biri sürekli öldürdüğü adamın kokusunu aldığını itiraf ediyor. Çarpıcılık inanılmaz !
Bu ve benzeri birçok detay var. Bu tabuların olduğu bütün toplumları Allah kahretsin demeden geçemiyorum.
Tek tek analiz etmeye birkaç gün içinde ineceğim.Arapları Türk olarak gören Kolombiya halkının cehaletine de portakal suyu sıkayım. Arap ve Türk kelimelerinin birbiri yerine kullanıldığını görmek bile kitabı okumak için bir nedendir. Spoiler olmaması adına yazmıyorum ama kitabın son sayfalarındaki bir iki detay ile beraber gerilimden ziyade hayretlere düşüyorsunuz.
Bir toplumda törenin genel kabulunun olması başka bir topluma kabul edilen değerlerin sorgulanabilir olması anlamında çarpıcı gelir. Peki gerçekten de belki insanlığın varoluşundan beri genel kabul gören ataerkil sistem gereği sözde namus olarak kabul edilen bir durum bir insanı katletmek için yeterli midir ?
Aslında yazar sorgulamaya girmeden gördüklerini anlatıyor.
Öte yandan bakalım şimdi , öldürülen bir adamın bir yandan bir tacizci olduğunu fark ediyorsunuz. Peki sırf tacizci olduğu için bile ölmek ona müstahak olabilir mi ?
Şimdi kitabın bana düşündürdüğü şeyi söyleyeyim. Santiago gibi bir adama kadınlara şiddet uygulama gücünü veren ve yeri geldiğinde de mevcut töreye göre yanlış bir adım attığında mezbaha da kesilen bir hayvan gibi onu katlettiren sistem aynı sistemdir.
Son olarak da :
''Kader bizi görünmez kılar. ''
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.